Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] 2005r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r. w kwocie [...]. Decyzja ta została zaskarżona przez R. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
Pismem z dnia 16 sierpnia 2005r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to, wobec niezastania skarżącego w mieszkaniu, zostało złożone w placówce pocztowej, o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce na korespondencję w dniu 17 sierpnia 2005r. Korespondencja ta nie została podjęta. Należało więc uznać zgodnie z przepisem art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), że wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu z upływem dnia 24 sierpnia 2005r. Przepis ten stanowi, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu od złożenia pisma w placówce pocztowej i zawiadomienia o tym adresata (awizowania).
Powtórnie przesyłka była awizowana dnia 25 sierpnia 2005r. i również nie została podjęta.
Pismem z dnia 20 września 2005r. Strona wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 12 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przywrócenia terminu. Po rozpoznaniu zażalenia strony Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 grudnia 2005r., sygn. akt II FZ 777/05 postanowił oddalić zażalenie.
Wobec bezskutecznego upływu zakreślonego przez Sąd terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaszły przesłanki do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie w/w przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.