Uzasadnienie
Inne decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. utrzymał w mocy pierwszoinstancyjną decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2020 r. wydaną dla C. [...] spółka z o.o. (Skarżąca) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku z zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek. Decyzja została prawidłowo doręczona Spółce w dniu [...] lipca 2020 r. (d.: k. 10 akt administracyjnych).
W dniu [...] sierpnia 2020 r. (k. 5 i 8 akt sądowych – data stempla pocztowego) Skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Z przywołanej regulacji wynika, iż przywrócenie terminu jest instytucją wyjątkową, mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia określonej czynności. W przywołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie NSA z dnia 4 października 2000r., sygn. akt I SA/Gd 560/00).
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2000r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). Wskazane w art. 87 § 2 p.p.s.a. kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Orzecznictwo sądowe wskazuje jednoznacznie, iż niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadnia przywrócenia terminu (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000r., sygn. akt SA/Sz 1117/99).
We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie to forma wykazania faktów mniej pewna, niż udowodnienie, jednakże, co wynika choćby z brzmienia słowa "uprawdopodobnić", twierdzenie strony nie może być całkowicie gołosłowne. Uprawdopodobnienie jest środkiem słabszym od dowodu, ale o jego zaistnieniu można mówić wówczas, gdy twierdzenie strony jest prawdopodobne, wiarygodne (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008 r., I FZ 477/08).
Odnosząc powyższe spostrzeżenia do rozpatrywanej sprawy w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że decyzja została doręczona Skarżącej w dniu 10 lipca 2020 r. Termin do wniesienia skargi upływał Skarżącej w dniu 10 sierpnia 2020 r. Skarga nadana została natomiast w dniu 19 sierpnia 2020 r. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu – podniesiony argumenty o zmieniających się przepisach prawa oraz "niewielkim" opóźnieniu nie mają racji bytu, gdyż nie dotyczą okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Innych argumentów zdejmujących winę za uchybienie terminowi do wniesienia skargi strona skarżąca nie przedstawiła.
W okolicznościach sprawy Sąd nie miał zatem podstaw do uznania, że powołane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności stanowią o braku winy strony w uchybieniu terminu.
Odmowa przywrócenia uchybionego terminu skutkowała uznaniem, że skarga została złożona po terminie wynikającym z art. 53 § 2 p.p.s.a., tj. z przekroczeniem terminu ustawowego i jako taka podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.