Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od października do grudnia 2005 r. oraz od stycznia do listopada 2006 r. albowiem skarżący uchybił terminowi do jej wniesienia.
W następstwie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 31 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zwolnił stronę skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej pełnomocnika z urzędu.
Pismem z dnia 16 grudnia 2008 r. Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych poinformował doradcę podatkowego W. L. o wyznaczeniu do wykonania prawa pomocy przyznanego wskazanym wyżej postanowieniem.
W dniu 09 stycznia 2009 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik przekazał do Sądu udzielone w dniu 05 stycznia 2009 r. przez skarżącego umocowanie do reprezentacji w przedmiotowej sprawie.
Pismem z dnia 06 stycznia 2009 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 06 lutego 2009 r., pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, podając w uzasadnieniu, że brak wcześniejszego umocowania uniemożliwił złożenie środka zaskarżenia w ustawowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jako spóźniony podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy).
Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, iż zasadniczą kwestią jest ustalenie momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy przyjąć, iż jest to dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej, nie później jednak, niż dzień, w którym upłynęło trzydzieści dni od dnia udzielenia mu pełnomocnictwa. W przypadku zatem spóźnienia pełnomocnika ustanowionego z urzędu z wniesieniem skargi kasacyjnej, nie będzie miał zastosowania 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1) oraz jednoczesne wniesienie skargi kasacyjnej (art. 87 § 4), lecz zastosowanie będzie miał termin trzydziestodniowy, liczony od dnia podpisania pełnomocnictwa upoważniającego pełnomocnika do działania. Zastosowanie tego terminu zapobiega bowiem sytuacji, w której pełnomocnik ustanowiony z urzędu będzie ograniczony do terminu 7 dni w sporządzeniu skargi kasacyjnej i tym samym nierówno traktowany w porównaniu z pełnomocnikiem ustanowionym z wyboru.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 08 czerwca 2006 r. sygn. akt I FZ 198/06 wyraźnie wskazał, że "w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie" (zob. również: postanowienie NSA z dnia 08 grudnia 2006r., sygn. akt I FZ 569/06; postanowienie NSA z dnia 12 października 2006r., sygn. akt I FZ 371/06; postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 667/06;).
Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy na gruncie przepisów postępowania cywilnego wskazując konkretny nieprzekraczalny termin stwierdzając, że ustaje on nie później niż z upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczonego od dnia zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnikiem (uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt III CZP 117/08).
Pełnomocnik w niniejszej sprawie został ustanowiony z urzędu, na mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 31 października 2008 r. Wyznaczenie konkretnego pełnomocnika z urzędu, doradcy podatkowego W. L., do wykonania prawa pomocy przyznanego wskazanym postanowieniem, nastąpiło pismem Przewodniczącego Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia 16 grudnia 2008 r. Jak wynika z przesłanego do tut. Sądu pisma oraz załączonego do niego pełnomocnictwa, upoważnienie tego doradcy do reprezentowania strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w przedmiotowej sprawie nastąpiło z dniem 05 stycznia 2009 r. (dzień podpisania pełnomocnictwa przez skarżącego). Faktycznie dopiero z tym dniem wyznaczony pełnomocnik uzyskał możliwość zapoznania się z aktami sprawy oraz sporządzenia skargi kasacyjnej. Od tego też dnia należy liczyć wskazany trzydziestodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz z jednoczesnym wniesieniem skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze datę ustanowienia przez skarżącego pełnomocnika i udzielenie jemu pełnomocnictwa w niniejszej sprawie, należy stwierdzić, iż przedmiotowy termin upływał z dniem 04 lutego 2009 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym zatem było złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej do dnia jego upływu, tj. do dnia 04 lutego 2009 r. Wniosek wraz ze skargą kasacyjną, pomimo sporządzenia ich w dniu 06 stycznia 2009 r. (daty zamieszczone na obu pismach) został nadany w placówce pocztowej dopiero w dniu 06 lutego 2009 r. (data stempla pocztowego, na kopercie, w której nadano przesyłkę), a zatem po upływie 30 dni od daty udzielenia przez skarżącego pełnomocnictwa doradcy podatkowemu. Wniosek o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie został zatem złożony dwa dni po upływie terminu.
Zgodnie z art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 88 powołanej ustawy postanowił jak w sentencji.