Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2004r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w T. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia niedopłaty długu celnego określonego decyzją [...] z dnia [...] 2002r.
W uzasadnieniu wskazano, iż przesłanki wygaśnięcia długu celnego wskazane zostały w art. 244 ustawy z dnia 09 stycznia 1997r. Kodeks celny. W niniejszej sprawie żadna ze wskazanych w tym przepisie przesłanek nie zaistniała a zatem brak było podstaw do pozytywnego orzeczenia w przedmiocie wygaśnięcia niedopłaty długu celnego.
Pismem z dnia 25 października 2004r. złożono odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji.
Jednocześnie pismem z dnia 30 listopada 2004r. strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazując jako przedmiot zaskarżenia decyzję Izby Celnej w T. z dnia [...] 2004r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Celnego w T. z dnia [...] 2004r. nr [...] o odmowie anulowania niedopłaty długu celnego od importowanego samochodu osobowego.
W odpowiedzi na skargę – wnosząc o jej oddalenie- organ celny wskazał, iż podane w skardze numery decyzji dotyczą rozstrzygnięć w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu osobowego.
Pismem z dnia 08 marca 2005r. skarżący sprecyzował, iż skarga z dnia 30 listopada 2004r. dotyczy postępowania w sprawie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia niedopłaty długu celnego orzeczonego decyzją Urzędu Celnego w T. z dnia [...] 2004r. r [...].
Ustosunkowując się ponownie do zarzutów skargi w odniesieniu do decyzji wskazanej przez skarżącego w piśmie z dnia 08 marca 2005r. Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie wskazując jednocześnie iż rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia [...] 2004r. utrzymane zostało w mocy decyzją z dnia 03 marca 2005r. Zatem skarga została złożona przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 52 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik praw Obywatelskich. Zgodnie zaś z par. 2 art. 52 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. A zatem prawo wniesienia skargi – co do zasady – jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych a jego dzielenia nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (por. J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" Komentarz", Lewis Nexis, Warszawa 2004,str. 97).
W sprawie będącej przedmiotem rozstrzygania skarżący w dniu 21 października 2004r. otrzymał decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] 2004r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia niedopłaty długu celnego. Zgodnie z art. 220 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) który z mocy art. 262 ustawy z dnia 09 stycznia 1997r. Kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. z 2001r. Nr 75, poz. 802 ze zm.) miał w niniejszej sprawie zastosowanie od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji; właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia. Skarżący z prawa tego skorzystał składając w dniu 26 października 2004r. odwołanie. Dyrektor Izby Celnej w T. decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Jednocześnie pismem z dnia 30 listopada 2004r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy anulowania niedopłaty długu celnego, wyjaśniając (w piśmie z dnia 08 marca 2005r.), iż skarga dotyczy decyzji Urzędu Celnego w T. z dnia [...] 2004r. Nr [...].
Nie budzi zatem wątpliwości, iż skarga złożona została przed wyczerpaniem środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu administracyjnym przewidzianych w ustawie Ordynacja podatkowa. Dopóki zaś stronie przysługuje prawo wniesienia jednego ze środków zaskarżenia, wymienionych w art. 52 par. 2 cyt. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na decyzję lub postanowienie, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na mocy art. 58 par. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. orzekł o odrzuceniu skargi.