Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 września 2022 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 rok w wysokości 2.593 zł oraz kwotę do zapłaty w wysokości 1.112 zł wynikającą z dokonanego zwrotu podatku dochodowego za 2019 rok w kwocie nienależnej. Również decyzją z dnia 21 września 2022 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok w wysokości 2.486 zł oraz kwotę do zapłaty w wysokości 1.112 zł wynikającą z dokonanego zwrotu podatku dochodowego za 2020 rok w kwocie nienależnej. Po rozpatrzeniu złożonych odwołań, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy decyzjami z dnia 14 czerwca 2022 r. utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji.
Zawiadomieniem z dnia 14 lipca 2023 r. nr 0405-SEW.7260.633882.2023 Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy poinformował skarżącego o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych należności pieniężnych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 rok i 2020 rok w łącznej wysokości należności 2.224 zł. Powyższe zawiadomienie zostało doręczone skarżącemu 19 lipca 2023 r.
W dniu 28 lipca 2023 r. do kancelarii Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy wpłynęło pismo skarżącego z dnia 27 lipca 2023 r., w którym strona zawarła wniosek o "uchylenie decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z 14 lipca 2023 roku". Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy potraktował powyższe pismo jako sprzeciw i postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2023 r., nr 0405-SEW.7261.1.2023 odmówił jego uwzględnienia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2023 r.
Pismem z dnia 18 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł do tut. Sądu "Pozew przeciw Drugiemu Urzędowi Skarbowemu w Bydgoszczy". Pismo zostało przesłane do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, który w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 9 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wezwał skarżącego do podania, czy jego pismo z dnia 18 sierpnia 2023 r. ("Pozew") jest skargą na:
- 1) zawiadomienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia 14 lipca 2023 r. nr 0405-SEW.7260.633882.2023 informujące skarżącego o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych należności pieniężnych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 rok i 2020 rok w łącznej wysokości należności 2.224 zł;
- 2) postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia 16 sierpnia 2023 r. nr 0405-SEW.7261.1.2023 o odmowie uwzględnienia sprzeciwu na ww. zawiadomienie;
- 3) bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy w związku z nieprzekazaniem pisma z dnia 27 lipca 2023 r., złożonego w Kancelarii Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy w dniu 28 lipca 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
W udzielonej odpowiedzi z dnia 16 października 2023 r. skarżący poinformował, że jego "Pozew" z dnia 18 sierpnia 2023 r. stanowi skargę na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia 16 sierpnia 2023 r. nr 0405-SEW.7261.1.2023 o odmowie uwzględnienia sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W rozpatrywanej sprawie, w związku z zaistniałymi wątpliwościami, czego dotyczy "Pozew" skarżącego, Sąd zwrócił się do strony o udzielenie informacji o tym, jak należy traktować jego pismo z dnia 18 sierpnia 2023 r. W udzielonej odpowiedzi skarżący wskazał, że jego pismo należy potraktować jako skargę na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia 16 sierpnia 2023 r. nr 0405-SEW.7261.1.2023 o odmowie uwzględnienia sprzeciwu. Zauważyć jednak należy, że w stosunku do zaskarżonego postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia 16 sierpnia 2023 r., nr 0405-SEW.7261.1.2023 o odmowie uwzględnienia sprzeciwu stronie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do organu drugiej instancji, tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy. O prawie tym, wynikającym z art. 18i § 13 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, skarżący został prawidłowo pouczony na stronie 3 zaskarżonego postanowienia (k. 30 akt administracyjnych).
W pouczeniu wskazano, że "Od niniejszego postanowienia służy (...) prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy."
Złożenie skargi na postanowienie wydane w pierwszej instancji, w sytuacji gdy zobowiązanemu przysługiwały jeszcze środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i skutkuje odrzuceniem skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji orzeczenia.