Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 24 listopada 2016 r., I SA/Bd 511/16

Sąd

. POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 24 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi MAKRO HURT Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016r., nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku na poczet przewidywanych należności z tytułu zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę

Skład

Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz

Uzasadnienie

Strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016r., nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku na poczet przewidywanych należności z tytułu zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2016r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Z powodu niedoręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia wskazanego braku, została ona złożona w placówce pocztowej, o czym zawiadomiono adresata umieszczając awizo w jego skrzynce pocztowej w dniu 23 sierpnia 2016r. Korespondencja ta z powodu niepodjęcia została powtórnie awizowana w dniu 31 sierpnia 2016r., po czym w wyniku nieodebrania zwrócona została nadawcy w dniu 8 września 2016r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została przesłana na adres M. ul. [...], [...] B. wskazany w skardze (k. 2 akt sądowych) w dniu 18 sierpnia 2016r. (k. 27-29 akt sądowych). Przesyłka ta została następnie awizowana w dniu 23 sierpnia 2016r. z adnotacją doręczającego o pozostawieniu jej do odbioru w palcówce pocztowej [...]. W wyniku niepodjęcia, przesyłka została powtórnie awizowana w dniu 31 sierpnia 2016r., a następnie, z powodu niepodjęcia w terminie, zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 8 września 2016r. (k. 28 akt sądowych).

Mając na uwadze wskazaną treść art. 73 p.p.s.a. oraz zaistniały stan faktyczny, należy stwierdzić, że doręczenie przedmiotowej przesyłki nastąpiło z dniem 6 września 2016r., czyli z upływem 14. dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Z akt sprawy wynika, że w wyznaczonym przez Sąd terminie siedmiodniowym, liczonym od dnia 7 września 2016r., ani do dnia dzisiejszego, strona nie uzupełniła braku formalnego skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponieważ brak formalny wniesionej skargi nie został uzupełniony - skarżąca nie złożyła dokumentu z Krajowego Rejestru Sądowego, w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi.

Na marginesie zauważyć należy, że Sąd nie ma obowiązku poszukiwania informacji o sposobie reprezentacji spółek w Krajowym Rejestrze Sądowym we własnym zakresie. Nie można również uznać, że są to fakty znane sądowi z urzędu. Powyższego wniosku nie zmienia treść przepisu art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2016r., poz. 687 ze zm.). Przepis ten wskazuje, że strona postępowania może przedstawić samodzielnie pobrany wydruk komputerowy z Rejestru, zamiast załączać dokument wydany przez Centralną Informację lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Nie jest natomiast uprawniona do przerzucania tego rodzaju obowiązku na jakikolwiek organ, przed którym wymagane jest wykazanie sposobu reprezentacji osoby prawnej, co oznacza, że osoba działająca w imieniu osoby prawnej nie jest przed Sądem zwolniona z obowiązku wykazania swojego umocowania do reprezentowania strony. Dla oceny prawidłowości wniesienia skargi konieczne jest bowiem nie tylko ustalenie składu osobowego organu zarządzającego, ale i sposobu reprezentacji. Dopiero wszystkie te dane pozwalają na ocenę prawidłowości wniesionej skargi (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2015r. sygn. akt I OSK 1475/15, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2015r., sygn. akt I OSK 745/15, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2014r., II FSK 3378/14, LEX nr 3378/14; postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2013r., sygn. akt I FSK 1435/13, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013r., sygn. akt I OSK 306/13, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2012r., sygn. akt I OSK 2698/12, LEX nr 1239441). W odniesieniu do spółek uzupełnienie takiego braku w praktyce polega na przedstawieniu dokumentu lub dokumentów z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 29 września 2016r., sygn. akt II GZ 942/16, LEX nr 2143490).

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.