Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektora Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności K.N. jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki.
Na decyzję organu II instancji strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że pomimo wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, postępowanie egzekucyjne jest nadal kontynuowane. Strona stwierdziła, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może doprowadzić do pozbawienia jej środków do egzystencji, a w konsekwencji do co najmniej nieuchronnego znacznego pogorszenia stanu zdrowia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdził, że skutkiem przedawnienia z dniem 31 grudnia 2008 r. zobowiązania z niej wynikającego, decyzja jest niewykonalna w postępowaniu egzekucyjnym. W tej sytuacji żądanie jest bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji obciąża stronę.
Zdaniem Sądu skarżący wykazał, że wykonanie decyzji może spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki. Wskazał na trudną sytuację finansową i zdrowotną. Strona stwierdziła, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może doprowadzić do pozbawienia jej środków do egzystencji, a w konsekwencji do co najmniej nieuchronnego znacznego pogorszenia stanu zdrowia.
Sąd oceniając wniosek uwzględnił nie tylko argumentację zawartą we wniosku, ale również dane z dokumentów złożonych przez skarżącego do akt sądowych w ramach ubiegania się o prawo pomocy.
Zwrócić należy uwagę na stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę o przedawnieniu zobowiązania i związanej z tym niewykonalności decyzji skutkującej bezprzedmiotowością wniosku.
Zdaniem Sądu na obecnym etapie postępowania przedwczesne byłoby przesądzanie kwestii przedawnienia zobowiązania. W związku z tym, Sąd nie uznał wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jako bezprzedmiotowego i w konsekwencji go merytorycznie rozpatrzył.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.