Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 26 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 530/24

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Skład
Sędzia WSA Urszula Wiśniewska
Rozpoznanie
w dniu 26 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi M. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 maja 2024 r., nr BP.501.713.2024.2410.BD2.571510 w przedmiocie kary pieniężnej

Sentencja

postanawia:

  1. I. stwierdzić swoją niewłaściwość, II. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi jako sądowi właściwemu miejscowo

Uzasadnienie

Sąd administracyjny przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.

Co do zasady o właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a."), zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymująca w mocy decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 1 lutego 2024 r. o nałożeniu na M. F. kary pieniężnej na podstawie art. 92a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r., poz. 2201 ze zm.).

Zgodnie z § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2024 r., poz. 778 ze zm.) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

Z akt sprawy wynika, że decyzja została wydana dla Skarżącej – M.F. zarządzającej transportem w M.-K. Sp. z o.o. Spółka komandytowa i Skarżąca jako adres podała siedzibę Spółki w miejscowości M., gmina P.(k. 2 akt sądowych), znajdującej się w województwie łódzkim.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził swoją niewłaściwość i na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi jako sądowi właściwemu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.