Uzasadnienie
Skarżąca Spółka w dniu 25 września 2023 r. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt I SO/Bd 17/23.
Następnie w dniu 16 października 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła m.in. odpowiedź na skargę oraz skarga wniesiona przez skarżącą na decyzję Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z dnia 31 lipca 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od września 2018 r. do kwietnia 2019 r.
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. akt I SPP/Bd 136/23, referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznając wniesiony sprzeciw Sąd postanowieniem z dnia 30 stycznia 2024 r., sygn. akt I SPP/Bd 136/23 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 25 lutego 2024 r. Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie strona nie uiściła wymaganego wpisu od skargi.
Zarządzeniem z dnia 28 marca 2024 r. akta sprawy pod sygn. akt I SO/Bd 17/23 zostały dołączone do sprawy pod sygn. akt I SA/Bd 537/23.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej nieopłacenia.
Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634), dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 5 lutego 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej doradca podatkowy P.W. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 16.339 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 lutego 2024 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 4 marca 2024 r., zgodnie z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że należny wpis sądowy nie został uiszczony.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie drugim postanowienia.
Sąd stwierdza ponadto, że rozpoznanie i rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, stało się bezprzedmiotowe wobec wydania postanowienia o odrzuceniu skargi. Skuteczność procesowa wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest bowiem warunkowana skutecznością samej skargi i skutecznym wszczęciem samego postępowania sądowego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego akceptowane jest umorzenie postępowania dotyczącego wniosku w wstrzymanie decyzji w sytuacji, gdy Sąd odrzuca skargę. W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2533/20, wskazano, że rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uwarunkowane jest skutecznym wniesieniem skargi. Wobec orzeczenia o odrzuceniu skargi brak jest podstaw do rozpoznania wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z tym postępowanie incydentalne wszczęte na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie pierwszym postanowienia.