Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2024 r. skarżąca Spółka została wezwana do: podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wskutek nieodebrania przez adresata dwukrotnie awizowanej przesyłki, w dniach 21 i 29 sierpnia 2024 r., wezwanie zostało pozostawione w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 4 września 2024 r. stosownie do treści art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.). Termin do uzupełnienia ww. braków skargi upływał zatem z dniem 11 września 2024 r. W zakreślonym terminie skarżąca Spółka nie uzupełniła wymaganych braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 73 § 1-4 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została przesłana na adres strony skarżącej wskazany w skardze w dniu 14 sierpnia 2024 r. Przesyłka ta została następnie awizowana w dniu 21 sierpnia 2024 r. z adnotacją doręczającego o pozostawieniu jej do odbioru w placówce pocztowej [...] O awizowaniu przesyłki poinformowano adresata umieszczając zawiadomienie w jego oddawczej skrzynce pocztowej. W wyniku niepodjęcia, przesyłka została powtórnie awizowana w dniu 29 sierpnia 2024 r., a następnie, z powodu niepodjęcia w terminie, zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 5 września 2024 r. (k. 19-20 akt sądowych).
Mając na uwadze wskazaną treść art. 73 p.p.s.a. oraz zaistniały stan faktyczny, należy stwierdzić, że doręczenie przedmiotowej przesyłki nastąpiło z dniem 4 września 2024 r., czyli z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, której braków formalnych strona nie usunęła w wyznaczonym terminie. Jednym z wymogów formalnych pisma procesowego, o których stanowi art. 46 p.p.s.a. jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga wnoszona przez spółkę prawa handlowego powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Ponadto z treści art. 215 § 1 p.p.s.a. wynika, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Z akt sprawy wynika, że w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie, liczonym od dnia 5 września 2024 r., strona nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nie złożyła dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi.
Wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuzupełnienia wymaganych braków skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji orzeczenia. O zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.