Uzasadnienie
M.Z.w zainicjowanej sprawie sądowoadministracyjnej wniósła o zwolnienie od kosztów sądowych, bowiem nie posiada środków na ich uiszczenie. Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku (82 lata). Dodatkowo wskazała na swój zły stan zdrowia. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Mieszka sama w domku gospodarczym zaadoptowanym na cele mieszkalne. Jej dochód z tytułu emerytury w wysokości 885 zł nie wystarcza na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania. Z tej przyczyny korzysta z pomocy materialnej rodziny. Nie posiada majątku oraz oszczędności.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona od kosztów sądowych. Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " P.p.s.a" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż na skarżącej ciąży obowiązek uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł.
Podnieść również należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych.
Odnosząc się do powyższego w kontekście możliwości płatniczych skarżącej ustalono, że dochód prowadzonego samodzielnie gospodarstwa domowego wynosi 885 zł. Kwota ta nie zapewnia egzystencji osoby ponoszącej znaczne koszty leczenia (300 zł miesięcznie), wobec czego skarżąca korzystania z pomocy rodziny. W takich okolicznościach jej wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.