Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 558/14

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Skład
Sędzia WSA Teresa Liwacz przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz
Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka
Asystent sędziego Daniel Łuczon protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2014 r.
Sprawa
sprawy ze skargi K. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca do grudnia 2013 r. oddala skargę

Uzasadnienie

1. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] 2014r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca do grudnia 2013r.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:

Decyzją z dnia [...] 2014r. po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy G. określił skarżącemu wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca do grudnia 2013r. w łącznej kwocie [...] zł.

  1. 2. W odwołaniu skarżący zakwestionował wysokość określonej opłaty. W jego ocenie organy nie miały podstaw prawnych do powoływania się na zapisy tzw. "ustawy śmieciowej".
  2. 3. Utrzymując w o mocy decyzję organu I instancji Kolegium wskazało, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut strony, że przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie mogą stanowić podstawy do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Organ podkreślił, że z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 listopada 2013r. sygn. akt K 17/12 wynika, że przepisy art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 391 i 951 oraz z 2013r. poz. 21, 228 i 888) nakładający na właścicieli nieruchomości obowiązek ponoszenia na rzecz gminy opłat za gospodarowanie odpadami oraz art. 6m ust. 1 u.u.c.p., zgodnie z którym właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są zgodne z Konstytucją RP. Obowiązek ten wynika, zatem bezpośrednio z przepisu prawa.

Dalej Kolegium wyjaśniło, że wydając zaskarżoną decyzję organ I instancji wskazał, że odwołujący mieszka w budynku, który nie jest objęty funkcjonowaniem zarządu wspólnoty mieszkaniowej bądź zarządu spółdzielni. A zatem obowiązek złożenia deklaracji, zgodnie z art. 6 m ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 3 in fine obowiązek złożenia deklaracji obciąża bezpośrednio stronę niniejszego postępowania. Zatem organ I instancji prawidłowo, wobec niezłożenia deklaracji, określił wysokość należnej opłaty za każdy miesiąc, w którym należna opłata nie została przez skarżącego uiszczona. Jednocześnie Kolegium wskazało, że naruszenie przez organ I instancji przepisu art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia.

  1. 4. W skardze wniesionej do Sądu strona podniosła, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego. W jej ocenie Kolegium w sposób wymijający uzasadniło podnoszoną kwestię niezgodności ustawy śmieciowej z Konstytucją RP. Kolegium nie zajęło również stanowiska w sprawie kwestionowanej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami. Nie wypowiedziało się również w temacie przestrzegania regulaminu Utrzymania Czystości i Porządku na terenie Gminy G..
  2. 5. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

6. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei z mocy art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - zwana dalej p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie; kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji stwierdził, że w tak zakreślonej kognicji decyzja nie narusza prawa.

  1. 7. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy G. w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Jak wynika z zebranego materiału dowodowego skarżący jest właścicielem lokalu [...], który stanowi odrębną nieruchomość oraz nie złożył na 2013r. deklaracji w sprawie odpadów komunalnych.

Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem i nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, wskazać należy, że gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy - zgodnie z treścią art. 6 c ust. 1 u.c.p.g. Właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych – art. 6m ust.1 tej ustawy.

Z kolei przepis art. 6 n ust. 1 u.c.p.g. stanowi, że: rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji. Kluczowym w sprawie jest natomiast art. 6 o ustawy u.c.p.g., stanowiący, że w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

Treść powyższej normy nie nasuwa wątpliwości, gdyż jej hipoteza zakłada, że w przypadku, gdy deklaracja właściciela nieruchomości przewidziana w art. 6m w ogóle nie została złożona, wtedy wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje decyzję administracyjną o wysokości opłaty.

Skoro skarżący nie złożył deklaracji, a jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości, to w pełni legalnym było wydanie przez Wójta Gminy G. decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości [...] zł za okres od lipca 2013r. do grudnia 2013r. mając na uwadze zapis § 2 uchwały Rady Gminy Gruta z dnia 13 listopada 2012r. nr XIX/118/12.

Podkreślić także należy, że zgodnie z treścią art. 84 Konstytucji Rzeczpospolitej, każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jak wyjaśnił Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 listopada 2013r. K 17/12, jest świadczeniem pieniężnym, przymusowym, bezzwrotnym, jednostronnym, publicznoprawnym, odpłatnym i mającym realizować różne cele wynikające z przepisów ustawy u.c.p.g. Dlatego obowiązkiem skarżącego, jako właściciela zamieszkanej przez niego nieruchomości, jest uiszczać opłatę. Jeśli nie złożył deklaracji, to obowiązkiem organu było określenie wysokości tej opłaty w drodze decyzji.

Ponadto wskazać należy Trybunał Konstytucyjny w przywołanym powyżej wyroku orzekł m.in. w punkcie 3 i 4 sentencji, że: art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach są zgodne z art. 2 Konstytucji; art. 6h i art.6 m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 3 powołanej ustawy są zgodne z art. 2 Konstytucji.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 27 czerwca 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.