Uzasadnienie
Wraz ze skargą na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. wydaną w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą w P. P-H-U "A." A.M., H. M., A. M., A. M. s.c. oraz P. W. "A." A. i H. M. skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczył, że nie prowadzi " de facto" działalności gospodarczej od ponad 3 lat. Przedłożył zaświadczenia wydane przez Dyrektora d/s Transportu z dnia 21 stycznia 2008 r., z którego wynika, iż skarżący oraz jego żona będąc zatrudnieni w charakterze pracowników biurowych w "I. T." sp. z o.o. w D. w okresie od października do grudnia 2007 r. uzyskiwali łącznie średni miesięczny dochód w wysokości 1.872 zł brutto (649,95 netto na osobę) będący jedynym źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny, gdyż zainteresowany prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwoma pełnoletnimi synami. W polu 7 formularza wskazano nieruchomość zabudowaną w O. Skarżący przedłożył wniosek z dnia 30 stycznia 2006 r. dotyczący dokonania w Krajowym Rejestrze Sądowym wpisu o zajęciu udziałów podatnika w spółce "I. T." o wartości 1.736.000 zł. A. M. nie ponosi kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego, bowiem na zasadzie tzw. dożywocia zamieszkuje w domu będącym przedmiotem darowizny córce w 2004 roku. Korzysta także z jej wsparcia w formie zakupu żywności. Wraz z wnioskiem zainteresowany przedłożył kserokopie (bez potwierdzenia wpływu do organu) dokumentów PIT-37 obrazujących w 2007 roku wysokość dochodów małż. M. ze stosunku pracy. Z kolei, z zeznania o wysokości osiągniętego przez skarżącego dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w 2007 r. (PIT-37) wynika, że przychód wynosił 9.082.452,23 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie zaznaczyć należy, iż intencją wnioskującego było w tej sprawie uzyskanie zwolnienia do obowiązku uiszczenia kosztów sadowych, w tym wpisu od skargi, przy czym na skarżącemu ciąży obowiązek ich uiszczenia w dwóch sprawach zawisłych przed tutejszym sądem.
Prawo pomocy jest instytucją szczególną, która ma na celu zapewnienie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych. Wskazać jednak należy, że nie ma ono charakteru absolutnego i jest przedmiotem uzasadnionych prawem ograniczeń. Koniecznością więc systemu wymiaru sprawiedliwości jest przyjęcie procedury selekcji pozbawionej arbitralności lub dysproporcjonalności.
Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " p.p.s.a zwolnienie od kosztów sądowych następuje wtedy, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy przez to rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Powyższy przepis wprost przenosi na stronę obowiązek wykazania, że znajduje się ona w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Winna więc, mając świadomość obowiązku ponoszenia kosztów postępowania podejmować takie czynności, które przekonałyby, co do zasadności przyznania prawa pomocy. Polega to na uprawdopodobnieniu w sposób bardzo rzetelny okoliczności przemawiających za uwzględnieniem złożonego wniosku. Zwrócić należy uwagę, że nakładając na stronę obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie jej prawa pomocy ustawodawca nie obciążył jej obowiązkiem udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia.
W przedmiotowej sprawie uznano, że skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki o których mowa w przepisie art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zwrócono również uwagę, iż ubiegając się o przyznanie prawa pomocy wyeksponował jedynie dane mające wskazywać na złą sytuację materialną, czemu przeczą zebrane w sprawie dokumenty. Ze złożonego w dniu [...] r. w Urzędzie Skarbowym w R. zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2007 (k-18) wynika, iż prowadził do końca ubiegłego roku pozarolniczą działalność gospodarczą obracając znacznymi środkami pieniężnymi, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości osiągniętego przychodu przekraczającego 9.000.000 zł. Istotnym jest, że kształtuje się on na tak znacznym poziomie i są to środki, którymi strona może swobodnie dysponować. Na składniki przychodu składają się otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne. Trudno więc pogodzić to z twierdzeniem, że wnioskujący wraz z rodziną znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i nie uczestniczy w obrocie gospodarczym, a dochód gospodarstwa domowego stanowią jedynie wynagrodzenia za pracę na stanowisku pracownika biurowego w wysokości 649,95 zł netto.
Podnieść należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach- z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych. Skoro strona podaje niespójne i sprzeczne ze sobą informacje dotyczące rzeczywistych możliwości płatniczych referendarz nie jest w stanie dokonać ustalenia i obiektywnej analizy stanu majątkowego strony wnioskującej. Należy podkreślić, iż A. M. nie potwierdził, że ponosi jakiekolwiek obowiązkowe obciążenia budżetu domowego. Wątpliwości może budzić również podnoszona okoliczność w postaci zabezpieczenia na składnikach majątkowych, bowiem skarżący poprzestał w tym zakresie jedynie na własnym oświadczeniu przedkładając dokumenty potwierdzające ten fakt z początku 2006 roku.
Z tych powodów, na podstawie art.246 § 1 pkt 2 oraz art.258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.