Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 13 czerwca 2008 r., I SA/Bd 58/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 13 czerwca 2008 r., na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu błędu pisarskiego postanawia: odrzucić skargę

Skład

Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]r. prostujące z urzędu błąd pisarski w postanowieniu Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B.z dnia [...]r. w sprawie rozszerzenia zakresu zastosowanych środków zabezpieczenia.

Na powyższe postanowienie strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2008 r. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł. pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec nieprecyzyjnego opisu zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania przez listonosza, Sąd zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego o jego poprawne wypełnienie tj. sprecyzowanie czy zawiadomienie o niedoręczeniu przesyłki pod wskazanym adresem umieszczono na drzwiach adresata czy w skrzynce pocztowej. W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Pocztowego wyjaśnił, że pracownik otrzymał przesyłkę poleconą na nazwisko J. K. B. ul. [...][...] do doręczenia w dniu 19 lutego 2008 r.

W momencie, gdy stwierdził nieobecność adresata pozostawił zawiadomienie na drzwiach mieszkania, gdyż ww. osoba nie posiada skrzynki na listy. Przedmiotową przesyłkę zaawizował umieszczając na stronie tytułowej informację "nie zastałem, awizowano dnia 19.02.08 r., awizo doręczono 19.02.08 r. i podpis pracownika". Powyższą przesyłkę listonosz pozostawił w urzędzie. Korespondencja ta została powtórnie awizowana w dniu 27 lutego 2008 r., a zawiadomienie o tym fakcie zostało umieszczone w skrytce pocztowej, którą adresat posiada w urzędzie. W wyniku nieodebrania przedmiotowej przesyłki, została zwrócona nadawcy w dniu 07 marca 2008 r. z adnotacją – "zwrot, nie podjęto w terminie".

Z uwagi na niejasną odpowiedź otrzymaną z urzędu pocztowego zawartą w piśmie z dnia 03 kwietnia 2008r. oraz brak wskazania przez doręczyciela na formularzu przyczyny uniemożliwiającej doręczenie właściwe lub zastępcze Sąd ponownie przesłał skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie w dniu 05 maja 2008r., a więc termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 12 maja 2008r. W zakreślonym terminie, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis nie został uiszczony.

Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Nieuiszczenie opłaty przy wniesieniu pisma nie powoduje automatycznie ujemnych skutków dla wnoszącego. W takim przypadku opłatę można uiścić w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania sądu do jej uiszczenia. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Wobec niewykonania przez skarżącego zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.

POUCZENIE

Od powyższego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesiona w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia za pośrednictwem tutejszego Sądu.

Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym.