Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 19 września 2016 r., I SA/Bd 58/16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 58/16

Sprawa

w sprawie ze skargi B. J. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną

Skład

Sędzia WSA Leszek Kleczkowski

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 58/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę B. J. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, którym przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Bydgoszczy został wyznaczony radca prawny C. K. W piśmie z dnia 14 lipca 2016r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej przedstawił tut. Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia z dnia 15 lutego 2016 r.

Sąd nie stwierdził, aby powyższa opinia naruszała zasady należytej staranności w myśl art. 177 § 4 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.). W związku z czym ww. opinia została doręczona skarżącej w dniu 09 sierpnia 2016r.

W piśmie z dnia 24 sierpnia 2016r. (nadanym w placówce Poczty Polskiej S.A. w dniu 25 sierpnia 2016r.) skarżąca wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 15 lutego 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skargę kasacyjną może sporządzić też doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznik patentowy - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 P.p.s.a.).

Przymus adwokacko-radcowski, przewidziany w art. 175 § 1 P.p.s.a nie obowiązuje jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarga kasacyjna z dnia 24 sierpnia 2016r. została sporządzona osobiście przez skarżącą, a więc nie spełniała ustawowego obowiązku przymusu adwokacko – radcowskiego określonego w art. 175 § 1 P.p.s.a. Brak w tym zakresie ma charakter nieusuwalny, co oznacza, że nie podlega uzupełnieniu.

Na mocy art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.

Z przedstawionego wyżej powodu skarga kasacyjna B. J. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie wskazanych przepisów.

Jednocześnie podkreślić należy, że Sąd doręczając skarżącej za pismem z dnia 01 sierpnia 2016r. opinię pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pouczył stronę, że skarga kasacyjna - pod rygorem odrzucenia – powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym - w sprawach własności przemysłowej.

Mimo powyższego pouczenia skarżąca wniosła skargę kasacyjną osobiście, a więc z naruszeniem art. 175 § 1 P.p.s.a.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.