Wyrok WSA w Bydgoszczy z 15 lipca 2020 r., I SA/Bd 59/20

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 15 lipca 2020 r.

Sprawa

sprawy ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 rok oddala skargę

Skład

Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz Sędziowie: sędzia WSA Jarosław Szulc sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.)
starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych protokolant

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] czerwca 2019r. Wójt Gminy C. określił P. S.A. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 r. w kwocie [...]zł.

Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] grudnia 2019r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu na wstępie organ zauważył, że strona na etapie odwołania nie kwestionowała nieobjęcia w decyzji gruntów linii kolejowej nr [...] na odcinku C. - K. P. zwolnieniem na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: "u.p.o.l."). Zasadnicza część odwołania, a zarazem sporu sprowadza się zatem do ustalenia, czy grunty linii kolejowej nr [...] na odcinku C. - K. P. powinny podlegać opodatkowaniu z zastosowaniem stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, czy też z zastosowaniem stawki właściwej dla gruntów pozostałych oraz jaki podmiot winien zostać uznany za podatnika.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii podatnika podatku od nieruchomości w zakresie gruntów zlokalizowanych pod linią kolejową nr [...] Kolegium stwierdziło, że na podstawie informacji oraz dokumentów uzyskanych przez organ podatkowy w trakcie postępowania w sprawie określenia P. P. S.A. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r., w szczególności w związku z zapisami w księgach wieczystych oraz ewidencji gruntów i budynków, organ podatkowy prawidłowo stwierdził, iż użytkownikiem wieczystym lub użytkownikiem gruntów, na których zlokalizowana jest linia kolejowa nr [...] na odcinku C. - K. P., położonym na terenie gminy C., jest P. S.A.

Odnośnie kwestii, czy grunty linii kolejowej nr [...] na odcinku C. - K. P. powinny podlegać opodatkowaniu z zastosowaniem stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, czy też z zastosowaniem stawki właściwej dla gruntów pozostałych organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że przedmiotowe grunty winny być opodatkowane według stawki podatkowej właściwej jak dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Kolegium wyjaśniło, że w wyniku nowelizacji ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wprowadzonej ustawą z dnia [...] czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1045), dotychczasowy zapis zawarty w art. 1a ust. pkt 3 u.p.o.l. nakazujący wyłączenie z pojęcia gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przedmiotów opodatkowania, które nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych został zniesiony, dlatego zarzuty strony odnoszące się do interpretacji i zastosowania pojęcia "względów technicznych", które od dnia [...] stycznia 2016 r. utraciło znaczenie prawne, należało, zdaniem organu, uznać za oczywiście chybione.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu co do braku możliwości wykorzystania dowodu z oględzin przeprowadzonych w dniu [...] września 2016 r. bez udziału strony oraz braku miarodajności oględzin przeprowadzonych w 2016 r. i 2017 r., organ wskazał, że z uwagi na tożsamość przedmiotu opodatkowania oraz art. 180 § 1 i art. 181 ustawy Ordynacja podatkowa (dalej: "O.p."), organ podatkowy mógł wykorzystać dowody zgromadzone w toku postępowania podatkowego prowadzonego wobec P. P. S.A.

Kolegium wyjaśniło, że postanowieniem z dnia [...] października 2017r. Wójt Gminy C. włączył w poczet niniejszego postępowania akta postępowania prowadzonego wobec P. P. S.A. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony. Ponadto przed wydaniem decyzji organ podatkowy wyznaczył stronie, stosownie do treści art. 200 § 1 O.p., siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. Tym samym strona i jej pełnomocnik mieli możliwość zapoznania się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Kolegium podało, że w toku postępowania prowadzonego wobec P. S.A. przeprowadzone zostały też w dniu [...] września 2017r. oględziny linii kolejowej nr [...].

Organ odwoławczy stwierdził, że w ramach linii kolejowej nr [...] na odcinku C. - K. P. został zawieszony ruch kolejowy osobowy i towarowy, a z dowodów zgromadzonych w sprawie wynika, iż linia kolejowa jest nieużywana, a pozostałości po infrastrukturze kolejowej są porośnięte roślinnością. Ponadto z protokołów badania technicznego linii nr [...] wynika, iż szlak ten jest zamknięty dla ruchu kolejowego od [...] września 2011 r., z powodu braku przytwierdzeń do podkładów na długości 40 m. Tym samym prowadzenie ruchu kolejowego w oparciu o linię kolejową nr [...] na tym odcinku nie było możliwe. Jednakże powyższe okoliczności, zdaniem organu odwoławczego, nie mogą wyłączyć zastosowania wyższej stawki podatkowej.

Kolegium podniosło, że wprawdzie na etapie odwołania strona nie kwestionuje nieobjęcia w decyzji gruntów linii kolejowej nr [...] na odcinku C. - K. P. zwolnieniem na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., jednakże odnosząc się do tego zagadnienia stanęło na stanowisku, że kwestia zwolnienia została w sposób prawidłowy wyjaśniona i omówiona przez organ podatkowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutu objęcia obowiązkiem podatkowym działki nr [...] i nr [...], obręb M., objętej księgą wieczystą [...] mimo, iż w dziale II wpisany jest Skarb Państwa - Starosta T., organ odwoławczy wyjaśnił, że w 2016 r. działki nr [...] i nr [...] wpisane były w księdze wieczystej [...] tom I karta 2, jako właściciel wpisany był Skarb Państwa [...] - D. K. P.. Księga Wieczysta [...] tom I karta 2 została zamknięta, a jej treść przeniesiono do [...] w 2017 r. Wszelkie wnioski w sprawach wieczysto-księgowych były składane przez P. S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w B.. Do dnia zamknięcia księgi i przeniesienia jej treści w dziale II jako właściciel wpisany był Skarb Państwa [...] D. O. K. P.. W ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę T. jako właściciel w 2016 r. wpisany był również Skarb Państwa, a jako użytkownik D. O. K. P.. Zgodnie ze znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami, działki nr [...] i nr [...] znajdowały się w rejestrze środków trwałych spółki w 2016r., z uwagi na jej posiadanie.

W skardze do tut. Sądu strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

• art. 1a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1a u.p.o.l. przez wadliwe uznanie, że grunty po zlikwidowanych prawnie i częściowo faktycznie liniach kolejowych podlegają opodatkowaniu jak dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, zamiast prawidłowo opodatkowaniu ich według stawki jak dla gruntów pozostałych;
• art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. poprzez jego błędne zastosowanie mimo tego, że budowle kolejowe po zlikwidowanych liniach kolejowych nie są już związane z prowadzeniem działalności gospodarczej;
• braku zastosowania w sprawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, tj. § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 151, poz. 987) zawierającego definicję “budowla kolejowa" rozumianą jako całość techniczno-użytkową wraz z gruntem, na którym jest usytuowana oraz instalacjami i urządzeniami służącymi do ruchu pojazdów kolejowych, organizacji i sterowania ruchem, umożliwiającą dokonywanie przewozów osób lub rzeczy;
• braku zastosowania w sprawie definicji linii kolejowej zawartej w art. 4 pkt 2 ustawy z [...] marca 2003 o transporcie kolejowym (Dz.U. Nr 86, poz. 789 ze zm.);
• braku zastosowania w sprawie definicji linii kolejowej zawartej w ustawie z dnia [...] lipca 1995 r. o przedsiębiorstwie państwowym [...] [...] (Dz. U. Nr. 95, poz. 474 ze zm. - art. 2 pkt 1);
• nieuwzględnienie, że działki nr [...] obręb G., nr [...] obręb K., nr [...] i [...] obręb [...], część działki nr [...] obręb [...] przeszły na podstawie umowy [...] (umowa [...]) w posiadaniu P. P. S.A., co oznacza, że to ta spółka stała się podmiotem zobowiązanym do zapłaty podatku od nieruchomości.

W związku z powyższymi zarzutami strona wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji ostatecznej w całości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa.

Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest kwestia zasadności wymierzenia skarżącej zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2016 r. w kwocie [...]zł w związku z zakwalifikowaniem gruntów pod linią kolejową nr [...] na odcinku C. - K. P. jako gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. przez grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej rozumieć należy grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a. Art. 1a ust. 2a u.p.o.l. stanowi, że do gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami;

2. gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i d;
3. budynków, budowli lub ich części, w odniesieniu do których została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego, o której mowa w art. 67 ust. 1 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane lub decyzja ostateczna organu nadzoru górniczego, na podstawie której trwale wyłączono budynek, budowlę lub ich części z użytkowania.

W kontekście analizowanej normy prawnej nie można pominąć prezentowanego w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, prawidłowego zdaniem Sądu stanowiska, że związek danej nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej oznacza także związek pośredni, służący prowadzonej działalności i nie może być utożsamiany jedynie z działalnością faktyczną. O tym, czy dana nieruchomość pozostaje związana z działalnością gospodarczą nie przesądza to, czy działalność ta jest w danym obiekcie i w danym czasie rzeczywiście prowadzona. Przejściowe niewykorzystywanie przez podmiot gospodarczy nieruchomości do wykonywania działalności gospodarczej nie daje podstaw do tego, by do wymiaru podatku od nieruchomości nie miały zastosowania stawki przewidziane dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą (por. wyrok NSA z dnia [...] czerwca 2014 r., II FSK 271/14; wyrok NSA z dnia [...] listopada 2014 r., II FSK 3049/12). W aspekcie podatku od nieruchomości nie ma również znaczenia intensywność wykorzystywania przedmiotu opodatkowania oraz to, czy przynosi to jakiekolwiek efekty finansowe. Zauważyć bowiem należy, że majątkowy charakter podatku od nieruchomości wyraża się w tym, że ustawodawca, opodatkowując określone stany faktyczne, koncentruje się na posiadaniu określonych przedmiotów opodatkowania. W swej konstrukcji podatek ten nie nawiązuje więc do efektów ekonomicznych, co oznacza, że z punktu widzenia podatkowego stanu faktycznego nie jest ważna okoliczność, czy i jak wykorzystywany jest przedmiot opodatkowania oraz jakie (i czy w ogóle) przynosi to efekty finansowe. Dla celów podatku od nieruchomości nie ma zatem także znaczenia, czy nieruchomość jest faktycznie, w danym okresie, wykorzystywana do celów prowadzenia działalności gospodarczej (por. wyrok NSA z dnia [...] marca 2019 r., II FSK 482/18).

Trzeba też zauważyć, że art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. brzmieniu obowiązującym do końca 2015 r. przewidywał, że jeżeli przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych, to nawet jeśli znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, nie jest uznawany za związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednak od dnia [...] stycznia 2016 r. względy techniczne straciły znaczenie jako okoliczność wyłączająca grunty i budynki posiadane przez przedsiębiorcę z kategorii związanych z działalnością gospodarczą. Z treści wskazanego bowiem wyżej przepisu ustawy podatkowej usunięty został fragment odnoszący się do względów technicznych. Zatem od [...] stycznia 2016 r. przesłanka względów technicznych została wyeliminowana, a więc nie może być podstawą do wyłączenia nieruchomości z opodatkowania według stawek jak dla działalności gospodarczej. Aby nieruchomość będąca w posiadaniu przedsiębiorcy nie była opodatkowana według stawki jak dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w stosunku do budynku lub jego części powinna być wydana decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego oraz uporządkowanie terenu. Taka decyzja jest wydawana w sytuacji, gdy nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia. Z akt sprawy nie wynika, aby w stosunku do przedmiotowych nieruchomości została wydana decyzja, o której mowa w art. 67 ust. 1 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. Prawo budowlane. Na taką decyzję spółka nie powołała się ani w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, ani w skardze. W związku z powyższym nie ma podstaw do stwierdzenia, że w sytuacji skarżącej zaistniała przesłanka określona w art. 1a ust. 2a pkt 3 u.p.o.l. Przedmiotowe grunty nie są także związane z budynkami mieszkalnymi (art. 1a ust. 2a pkt 1 u.p.o.l.), jak i nie są gruntami pod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych czy gruntami niezabudowanymi objętymi obszarem rewitalizacji (art. 1a ust. 2a pkt 2 u.p.o.l.).

Odnosząc poczynione spostrzeżenia do stanu faktycznego sprawy niesporne jest, że [...] K. S.A. mają status przedsiębiorcy jak również to, że podmiot ten ma w zakresie swojej działalności także wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi oraz kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, co wynika z wpisów zamieszczonych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wskazać również należy, że w 2016 r. – jak to wynika z decyzji organu pierwszej instancji (str. 17-19) - ruch w ramach linii kolejowej nr [...] na odcinku C. – K. P. został zawieszony. Z oględzin przeprowadzonych przez organ podatkowy wynika, że linia kolejowa jest nieużywana, a pozostałości po infrastrukturze kolejowej są porośnięte roślinnością. Ponadto z protokołów badania technicznego wynika, że szlak ten jest zamknięty dla ruchu kolejowego od [...] września 2011 r. z powodu braku przytwierdzeń do podkładów na długości 40 m. Jednocześnie od 2015 r. na odcinku w km 65,300 do 67,900 brak jest szyn. Tym samym prowadzenie w 2016 r. ruchu kolejowego na linii kolejowej nr [...] na odcinku C. – K. P. nie było możliwe.

Należy jednak podkreślić, że nieużywanie linii kolejowej, bez względu na przyczyny tej decyzji, nie ma wpływu na opodatkowanie gruntów, przez które linia ta przebiega. Nieruchomość gruntowa, mimo okresowego jej niewykorzystywania, nie przestaje być nieruchomością związaną z prowadzoną przez dany podmiot działalnością gospodarczą. Wyłączenie przedmiotów opodatkowania z kategorii związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej musi mieć charakter obiektywny i trwały, co oznacza, że przedmiot opodatkowania nie może nadawać się do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej przez konkretnego przedsiębiorcę. Sam fakt zawieszenia ruchu kolejowego w ramach linii nr [...], nie wyklucza możliwości wykorzystania gruntu i pozostałej infrastruktury do innych celów, aniżeli transport kolejowy. Nie jest również niemożliwe przywrócenie np. nowocześniejszej linii kolejowej, w sytuacji dynamicznego rozwoju usług transportu kolejowego.

Nie bez znaczenia dla oceny sprawy jest również to, że dla opodatkowania gruntów zasadnicze znaczenie ma jego klasyfikacja zawarta w ewidencji gruntów i budynków. W myśl art. 21 ustawy z dnia [...] maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawą wymiaru podatków są dane wynikające z tej ewidencji. Z zaskarżonej decyzji wynika, że grunty podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, w ewidencji gruntów zostały sklasyfikowane jako "Tk" i ich klasyfikacja nie została zmieniona. Podkreślenia wymaga, że przedmiot i podstawa opodatkowania podatkiem od nieruchomości ustalana jest w oparciu o obowiązujące, w okresie, za który ustalany jest podatek, zapisy w ewidencji gruntów i budynków, a obowiązkiem organu podatkowego przy ustalaniu wymiaru podatku jest uwzględnienie danych wynikających z tej ewidencji, natomiast, rzeczą podatnika jest ewentualne doprowadzenie do zmiany klasyfikacji gruntu.

Tym samym nie można zgodzić się ze spółką, że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych i że związku z tym sporne grunty powinny być wyłączone spod opodatkowania według stawek jak dla działalności gospodarczej. Jeszcze raz należy podkreślić, że od [...] stycznia 2016 r. przesłanka względów technicznych nie może być podstawą do wyłączenia nieruchomości z kategorii gruntów związanych z działalnością gospodarczą. Wywody skarżącej w tym względzie są oderwane od stanu prawnego obowiązującego w 2016 r. i nie mogą odnieść skutku. W rezultacie nieruchomości gruntowe pod linią kolejową nr [...] na odcinku C. – K. P. należy uznać za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W konsekwencji, podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1a oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. są bezzasadne. Nie można także podzielić zarzutów co do naruszenia art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, tj. § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie, art. 4 pkt 2 ustawy o transporcie kolejowym oraz art. 2 pkt 1 ustawy o przedsiębiorstwie państwowym [...] [...], poprzez niezastosowanie tych przepisów, gdyż nie mają one przesądzającego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Nie można także zgodzić się ze stroną, że ze względu na to, iż działki nr [...] obręb [...], nr [...] obręb [...], nr [...] i [...] obręb [...], część działki nr [...] obręb [...], przeszły na podstawie umowy nr [...] z dnia [...] września 2001 r. w posiadanie P. P. S.A., to ta spółka (a nie skarżąca) stała się podmiotem zobowiązanym do zapłaty podatku od nieruchomości. Kwestia ta została dokładnie wyjaśniona przez organ pierwszej instancji (str. 12-15 decyzji Wójta Gminy C.), jak i przez organ odwoławczy (str. 4-8 decyzji SKO). W skardze strona w żaden sposób nie podważyła w tym względzie wywodów obydwu organów. Wskazać należy, że skarżąca była użytkownikiem wieczystym spornych nieruchomości, a zatem na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. była podatnikiem podatku od nieruchomości. W sprawie nie mógł znaleźć zastosowanie art. 3 pkt 4 lit. a) u.p.o.l., ponieważ na podstawie umowy z dnia [...] września 2001 r. sporne grunty zostały oddane spółce P. P. S.A. nie przez właściciela, ale przez skarżącą legitymująca się ustanowionym na jej rzecz prawem użytkowania wieczystego, a zatem w sposób wtórny (por. wyrok NSA z dnia [...] czerwca 2018 r., II FSK 1918/16).

W skardze sformułowano także zarzut naruszenia zasady "in dubio pro tributario", którą strona wywodzi z art. 2 Konstytucji. Podkreślenia jednak wymaga, że spółka nie powiązała naruszenia tej zasady z żadnym przepisem prawa materialnego. W skardze wprawdzie przytoczono szereg przepisów prawa, jednakże z treści skargi nie wynika, którego konkretnie przepisu prawa materialnego miałyby dotyczyć wątpliwości. Wspominania zasada sama przez się nie jest wystarczająca dla uwzględnienia stanowiska spółki (por. wyrok NSA z dnia [...] stycznia 2019 r., I FSK 416/17).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.