Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 05 listopada 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę I. R. (skarżącej) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.
Odpis wyroku wraz z pouczeniem o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronie w dniu 05 grudnia 2014 r. Od niniejszego wyroku skarżąca złożyła osobiście skargę kasacyjną (nadaną w dniu 18 grudnia 2014 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego. Zgodnie z § 2 wskazanego artykułu, wymogi przymusu adwokackiego nie mają zastosowania, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Należy zauważyć, że pouczenie w tym przedmiocie zostało zawarte w piśmie Sądu z dnia 01 grudnia 2014 r. skierowanym do skarżącej, do którego załączono odpis wyroku z dnia 05 listopada 2014 r. Natomiast skarżąca sporządziła i wniosła skargę osobiście, nie będąc jednym z wskazanych w powyższym artykule podmiotów.
Określony brak skargi kasacyjnej, jest brakiem tego typu, że odrzucenie skargi w tym wypadku nie wymaga uruchomienia trybu usuwania braków formalnych (por. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 562).
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04 stwierdził, że sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie.
Jednocześnie wskazać należy, że Sąd rozpatrzył złożone przez skarżącą wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych w 90% oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła sprzeciw. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2014 r. Sąd zwolnił skarżącą od kosztów sądowych w 90 % oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Prawidłowość powyższego orzeczenia stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 02 września 2014 r. oddalił zażalenie.
Natomiast pismem złożonym osobiście w dniu 07 listopada 2014r. skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 08 grudnia 2014r. wniosek został oddalony przez Referendarza sądowego. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła sprzeciw z dnia 19 grudnia 2014r., który zostanie rozpatrzony przez Sąd.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga kasacyjna została sporządzona przez podmiot do tego nieuprawniony, co czyni ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.