Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 12 lipca 2010 r., I SA/Bd 600/10

Sąd

I SA/Bd 600/10 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 12 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi M. O. na informację Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach wsparcia inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia.

Skład

Sędzia WSA Teresa Liwacz przewodniczący

Uzasadnienie

I SA/Bd 600/10

W odpowiedzi na konkurs ogłoszony przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007–2013, M. O. wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie projektu "Poszerzenie działalności przedsiębiorstwa M.-P. poprzez budowę Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych wraz z odzyskiem surowców wtórnych"

Pismem z dnia [...] nr [...] Departament Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego poinformował skarżącego, że wniosek został odrzucony na etapie oceny formalnej.

Nie zgadzając się z oceną wniosku pismem z dnia [...] skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Pismem z dnia [...] Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego poinformował skarżącego, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpatrzony negatywnie.

W piśmie tym zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie oraz terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie strona została pouczona, iż skarga podlega opłacie w wysokości 200 zł.

W dniu 30 czerwca 2010r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł skargę do tutejszego Sądu na powyższą informację załączając: odpis skargi, informacje w przedmiocie oceny, kopie wniesionego środka odwoławczego, kopie informacji o wynikach procedury odwoławczej, wypis z ewidencji oraz dowód uiszczenia opłaty od skargi w kwocie 200 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej zwana u.z.p.p.r.

W myśl art. 30c ust. 1 ww. ustawy po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. stanowi z kolei, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust.

4. Skarga podlega opłacie sądowej. Natomiast z ust. 5 art. 30c ww. ustawy wynika, że wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy.

Taki sposób opisania wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza jednak, że wszystkiej niewymienione w cytowanym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. znajdują zastosowanie w postępowaniach sądowoadministracyjnych, w sprawach do jakich odnosi się u.z.p.p.r. Mimo na pozór enumeratywnego wyliczenia niepodlegających zastosowaniu przepisów, ustawodawca wprowadza regulacje stanowiące przepisy szczególne, wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje (zob. postanowienie NSA z dnia 2 września 2009r. sygn. akt II GSK 734/09). Tak dzieje się w przypadku art. 220 § 1 p.p.s.a. dającego stronie możliwość uzupełnienia braków pisma poprzez uiszczenie opłaty sądowej, który nie ma zastosowania do skargi wnoszonej w trybie ustawy u.z.p.p.r.

Jak wskazano powyżej z treści przepisu art. 30c ust. 5 pkt 3 u.z.p.p.r. wynika, że wniesienie skargi bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 tego przepisu powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Z powyższych uregulowań – które stanowią lex specialis w stosunku do p.p.s.a. – nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd strony skarżącej do usunięcia braków skargi w zakresie opłaty. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją oraz uiszczenie wpisu sądowego ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 – dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy z.p.p.r. przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, stosuje się bez potrzeby wezwania do uiszczenia opłaty, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a.

W tym miejscu należy wskazać, iż z przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a. wynika, że opłaty sądowe uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Jak wynika z załączonego do skargi dowodu uiszczenia wpisu od skargi pomimo prawidłowego wskazania odbiory – WSA w Bydgoszczy strona dokonała wpisu na konto WSA w Warszawie. W żaden sposób nie można uznać powyższej wpłaty za uiszczenie wpisu sądowego od skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Mając powyższe na uwadze, skargę nienależycie opłaconą należało uznać jako wniesioną bez uiszczenia opłaty sądowej.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 3 u.z.p.p.r. w związku z art. 3 § 3 i art. 219 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.