Uzasadnienie
I SA/Bd 601/10
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił w całości postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł z tytułu postępowania egzekucyjnego przeprowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na zobowiązanego P.P., obejmującego należności z tytułu podatku od nieruchomości i orzekł o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny: Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. prowadził postępowanie egzekucyjne w stosunku do P.P.na podstawie tytułów wykonawczych, obejmujących należności z tytułu podatku od nieruchomości w łącznej kwocie należności głównej [...] zł.
W celu wyegzekwowania należności organ egzekucyjny dokonał zajęć prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą, kolejno zawiadomieniami: z dnia [...] u E.K. w B., z dnia [...] w P. H.-U.P. C. S.C. w Ł. oraz u L. S. w B., z dnia [...] r. w O. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. z dnia [...] r. w G. Sp. z o.o. w K. Następnie zawiadomieniami z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. dokonano zajęć prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności innego niż pracodawca, organ rentowy lub bank, kolejno w P.W. T. P.P. i S.S. Spółka Jawna, w G. Sp. z o.o. w K. oraz w O. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. W dniu [...] spisano z zobowiązanym protokół z czynności egzekucyjnych.
Pismem z dnia [...] r. Wójt Gminy T. Nr [...] zwrócił się do organu egzekucyjnego z zapytaniem o przebieg postępowania egzekucyjnego z majątku zobowiązanego. W odpowiedzi organ egzekucyjny poinformował wierzyciela o przebiegu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Wójta, wyliczając dokonane czynności egzekucyjne.
Pismem z dnia [...] Burmistrz T. złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. wobec P.P. z powodu bezskuteczności dotychczasowej egzekucji.
Postanowieniem z dnia [...] r. organ egzekucyjny umorzył postępowanie egzekucyjne wobec wyżej wskazanego zobowiązanego w trybie art. 59 § 1 pkt 9 (na żądanie wierzyciela) ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tego samego dnia, postanowieniem obciążono wierzyciela - Burmistrza T. kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł z uwagi na brak możliwości ściągnięcia ich od zobowiązanego P.P..
Pismem z dnia [...] r. wierzyciel złożył od ww., postanowienia zażalenie, zarzucając mu naruszenie art. 64 § 1 i art. 64 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu Burmistrz wskazał, iż organ egzekucyjny niezasadnie obciążył go za czynności nazwane "relacja o niemożności dokonania czynności egzekucyjnych", podkreślając przy tym, iż pomimo wieloletniego prowadzenia egzekucji nie dokonywano relacji wierzycielowi o niemożności dokonania egzekucji. Nadto organ egzekucyjny obciążył wierzyciela kosztami za zajęcie wynagrodzenia za pracę, innych wierzytelności i praw na podstawie tego samego tytułu wykonawczego naruszając tym samym przepis art. 64 § 4 powołanej wyżej ustawy.
Wierzyciel zarzucił ponadto, iż organ egzekucyjny dokonał obciążenia za zajęcie innych wierzytelności i praw majątkowych chociaż takich czynności w ogóle wobec dłużnika nie dokonywał. Dowodem na to jest pismo organu do wierzyciela z dnia [...] 2009r.
Wierzyciel podniósł także, iż organ egzekucyjny nie opisał dokładnie czynności i wielkości opłat naliczonych za poszczególne działania. Kwestionując wysokość kosztów naliczonych przez organ egzekucyjny wskazał, iż dokonanie kilku czynności egzekucyjnych spowodowało koszty w wysokości [...]zł. Na zakończenie wyjaśniono, że cofnięcie tytułów wykonawczych nastąpiło wyłącznie ze względu na wieloletnią bezskuteczność egzekucji.
Rozpatrując sprawę w toku postępowania odwoławczego, Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości postanowienie organu egzekucyjnego i orzekł o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przywołał przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn.zm.), określające opłaty składające się na koszty egzekucyjne, wysokość tych opłat oraz wydatki egzekucyjne.
W ocenie organu II instancji organ egzekucyjny nie dopełnił obowiązku skrupulatnego przedstawienia struktury powstałych w związku z prowadzoną egzekucją kosztów egzekucyjnych w stosunku do każdego z wystawionych przez Burmistrza T. tytułów wykonawczych, czym naruszył art. 9 kodeksu postępowania administracyjnego, mającego zastosowanie w sprawie na mocy art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W rozstrzygnięciu zostały określone wszystkie czynności egzekucyjne bez rozróżnienia, tych, od których kwoty zostały bądź nie zostały pobrane.
Ponadto nieprawidłowo została określona ich wysokość, wynikająca z bezpodstawnego obciążeni wierzyciela kosztami w kwocie [...] zł za zajęcie zawiadomieniem z dnia [...]r. Nr [...] prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną z tytułu wykonywania usług u dłużnika zajętej wierzytelności, tj. w O. Sp. z o.o. w B. Wskazano, iż w odpowiedzi spółka w piśmie z dnia [...] 2009 r. nie ustosunkowała się do dokonanego zajęcia, a jedynie wskazała, iż zobowiązany jest zatrudniony na umowę o pracę, o czym organ miał wiedzę, ponieważ zawiadomieniem z dnia [...] 2008r. dokonał zajęcia wynagrodzenia u powyższego dłużnika zajętej wierzytelności. Natomiast z uwagi na nieskuteczność egzekucji z innych wierzytelności u pozostałych dłużników zajętych wierzytelności. tj. w P.W.T. T. P. P. i S.S. oraz w G. Sp. z o.o., kosztów nie naliczono.
Następnie organ odwoławczy szczegółowo przedstawił wysokość kosztów egzekucyjnych przyporządkowując je do odpowiednich tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela. Podniósł, iż koszty te w łącznej wysokości [...]zł, w myśl przepisu art. 64 c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, winien ponieść zobowiązany P.P.. Podkreślił jednak, że z uwagi na to że wierzyciel zażądał umorzenia postępowania egzekucyjnego, co nastąpiło w trybie art. 59 § 1 pkt 9 ww. ustawy, obowiązek pokrycia kosztów egzekucyjnych, w myśl art. 64 c § 4, spoczywa na wierzycielu.
Odnosząc się do zarzutu obciążenia wierzyciela za czynności egzekucyjne nazwane "relacją o niemożności dokonania czynności egzekucyjnych" Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż jest on całkowicie niezasadny. Przepis art. 64 § 1 określa katalog czynności egzekucyjnych za które pobierane są opłaty. Nie mieszczą się w nim relacje (raporty) poborcy skarbowego, który nie zastał zobowiązanego pod adresem miejsca jego zamieszkania. Dlatego też za te czynności opłaty nie zostały ani naliczone, ani pobrane. Wskazano jednocześnie, że czynności te dotyczą zobowiązanego a nie wierzyciela.
Organ II instancji nie zgodził się również z zarzutem, że Burmistrz został bezpodstawnie obciążony kosztami za zajęcie wynagrodzenia za pracę, na podstawie tego samego tytułu wykonawczego, czym naruszono przepis art. 64 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ wskazał, iż opłaty za zajęcia, o których mowa w § 1 pkt 1-6, pobiera się tylko raz w toku postępowania egzekucyjnego, chociażby takie same czynności były następnie ponawiane. Podniesiono, że opłaty te oblicza się oddzielnie dla każdego tytułu wykonawczego, który był podstawą dokonania czynności egzekucyjnych (art. 64 § 3 ustawy).
Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. Burmistrz T. złoży skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., w której wniósł o jego uchylenie w części orzekającej o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł.
Zaskarżonemu postanowieniu strona zarzuca naruszenie art. 64 § 4 i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez naliczenie kilku opłat za czynności egzekucyjne polegające na zajęciu wynagrodzenia za pracę na podstawie tego samego tytułu wykonawczego oraz art. 11 i art. 107 § 3 w związku z art. 126 kpa i art. 18 powołanej wyżej ustawy, poprzez brak określenia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia rodzaju kosztów naliczonych za poszczególne zajęcia wynagrodzeń za pracę oraz wysokości egzekwowanej kwoty będącej podstawą naliczenia poszczególnych kosztów.
Skarżący wskazał, iż Dyrektor Izby Skarbowej niezbyt dokładnie przedstawił stan faktyczny sprawy, nie wyjaśniając:
- wysokości egzekwowanej na podstawie danego tytułu wykonawczego kwoty (należności głównej i odsetek) będącej podstawą naliczenia poszczególnej opłaty manipulacyjnej i kosztu poszczególnego zajęcia wynagrodzenia;
- rodzaju kosztów naliczonych za poszczególne zajęcia wynagrodzeń - czy chodzi o opłaty egzekucyjne naliczone zgodnie z art. 64 § 1, czy o wydatki egzekucyjne naliczone zgodnie z art. 64 b (przez koszty egzekucyjne rozumie się opłaty i wydatki
- art. 64c § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).
Autor skargi podniósł, iż w zaskarżonym postanowieniu wskazano kwoty poszczególnych kosztów bez wskazania egzekwowanej kwoty będącej podstawą naliczenia oraz bez wskazania rodzaju naliczonych kosztów egzekucyjnych (nie dotyczy to opłaty manipulacyjnej). Można się jedynie domyślać, że chodzi tu o opłaty wymienione w art. 64 § 1 ustawy o p.e. w a. W ocenie skarżącego uniemożliwia to stronie należytą kontrolę postanowienia i pozostaje w sprzeczności z obowiązkiem organów należytego wyjaśniania przesłanek, którymi się kierują i z obowiązkiem dokładnego podawania faktów i dowodów w uzasadnieniu
Uzasadniając zarzut dotyczący naruszenia art. 64 § 4 i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji autor skargi stwierdził, iż organy egzekucyjne obciążyły wierzyciela kosztami egzekucyjnymi (prawdopodobnie opłatami) za różne zajęcia wynagrodzeń dokonane na podstawie tego samego tytułu wykonawczego. Jeżeli wszystkie naliczone koszty stanowią opłaty, to według wyliczeń wierzyciela, bezpodstawnie naliczono opłaty w wysokości co najmniej [...] zł. Brak dokładnego określenia co składa się na poszczególne koszty i podstaw ich naliczenia uniemożliwia stronie kontrolę postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Stosownie do przepisu art. 64c § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., Nr 229, poz.1954 j.t.
ze zm.), opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, wraz z wydatkami poniesionymi przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne. Koszty egzekucyjne, z zastrzeżeniem § 2-4, obciążają zobowiązanego.
W § 4 zapisano, że wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 4a-4c oraz art. 64e § 4a.
Zapisy tych przepisów nie budzą wątpliwości zarówno skarżącego jak i Sądu co do ich rozumienia i zastosowania, ani co do ustalonego stanu faktycznego w zakresie ich zastosowania. Zatem należało uznać, że organ prawidłowo przyjął, że w sprawie zachodzą przesłanki do obciążenia skarżącej kosztami egzekucyjnymi.
Przedmiotem sporu jest sam sposób uzasadnienia ich wysokości.
Stosownie do art. 64 § 1 pkt 3) ustawy, organ egzekucyjny, w egzekucji należności pieniężnych pobiera za dokonane czynności egzekucyjne opłaty w następującej wysokości, za zajęcie wynagrodzenia za pracę - 4 % egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 2 zł 50 gr. Z kolei w § 6 tego przepisu ustalono, że organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych. Opłata wynosi 1 % kwoty egzekwowanych należności objętych każdym tytułem wykonawczym, nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr.
W zaskarżonym postanowieniu organ obciążył wierzyciela kosztami egzekucyjnymi wskazując 10 tytułów wykonawczych, przy których wymieniono kwotę kosztów za opłatę manipulacyjną, bądź koszty zajęcia wynagrodzenia za pracę. Organ nie podał kwoty stanowiącej podstawę wyliczenia. Dopiero w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wymieniając przy niektórych tytułach kilka kwot za zajęcie wynagrodzenia, de facto ich suma poprzez wyliczenia matematyczne odpowiadała jednemu, najdroższemu.
Przechodząc do oceny postanowienia, Sąd stwierdził, że w skardze można wyróżnić dwie grupy zarzutów. Pierwszy dotyczy tego, że Dyrektor Izby Skarbowej niezbyt dokładnie przedstawił stan faktyczny sprawy, nie wyjaśniając:
- wysokości egzekwowanej na podstawie danego tytułu wykonawczego kwoty (należności głównej i odsetek) będącej podstawą naliczenia poszczególnej opłaty manipulacyjnej i kosztu poszczególnego zajęcia wynagrodzenia;
- rodzaju kosztów naliczonych za poszczególne zajęcia wynagrodzeń - czy chodzi o opłaty egzekucyjne naliczone zgodnie z art. 64 § 1, czy o wydatki egzekucyjne naliczone zgodnie z art. 64 b (przez koszty egzekucyjne rozumie się opłaty i wydatki -art. 64c § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).
Autor skargi podniósł, iż w zaskarżonym postanowieniu wskazano kwoty poszczególnych kosztów bez wskazania egzekwowanej kwoty będącej podstawą naliczenia oraz bez wskazania rodzaju naliczonych kosztów egzekucyjnych (nie dotyczy to opłaty manipulacyjnej). W jego ocenie, można się jedynie domyślać, że chodzi tu o opłaty wymienione w art. 64 § 1 ustawy. W rozumieniu skarżącego, uniemożliwia to stronie należytą kontrolę postanowienia i pozostaje w sprzeczności z obowiązkiem organów należytego wyjaśniania przesłanek, którymi się kierują i z obowiązkiem dokładnego podawania faktów i dowodów w uzasadnieniu.
Odnosząc się do argumentacji strony co do niedokładnego przedstawienia stanu faktycznego, konkretnie braku podania w postanowieniu kwot stanowiących podstawę wyliczenia kosztów, oraz dokładnego wskazania czy chodzi o opłatę czy wydatek, należy wskazać, że ten zarzut mógłby być uznany za skuteczny w świetle art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wyrażenie "mógłby mieć wpływ na wynik sprawy" oznacza, że uchybienia byłyby na tyle istotne, iż kształtowały lub współkształtowały treść orzeczenia. Za naruszenie prawa o jakim mowa w powołanym przepisie należy uznać braki uzasadnienia. Stosownie do art. 124 § 2 i 107 §2-5 w zw. z art. 126kpa i 18 ustawy takie uzasadnienie w sprawie było konieczne. Badanie wpływu takiego naruszenia na wynik sprawy powinno nastąpić w oparciu również o to, że rolą Sądu jest kontrola orzeczenia, a nie orzekanie w przedmiocie badanym. Oznacza to, że braki wymaganego prawem, uzasadnienia rozstrzygnięcia, nie mogą być uzupełniane na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Takie braki często oznaczają niemożność dokonania kontroli przez WSA. Sytuację tę należy utożsamić z okolicznościami, kiedy to Sąd chcąc skontrolować zaskarżony akt, musiałby dokonać samodzielnej oceny materiału dowodowego sprawy. W takim wypadku, jeśli rozumowanie organu obejmuje kwestie mogące budzić wątpliwości Sądu co do powodów jakie legły u podstaw orzeczenia administracyjnego, brak uzasadnienia takiej kwestii, jest naruszeniem prawa o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a.
Odnosząc się do pierwszej grupy zastrzeżeń wyłuszczonych w skardze, na początek należy stwierdzić, że brakuje podstaw do tego, by podzielić wątpliwości skarżącego, co do rodzaju wskazanych przez organ kosztów egzekucyjnych. Pewnym jest, że wyszczególniając "opłatę manipulacyjną" i "koszt zajęcia wynagrodzenia", organ nie miał na myśli co innego niż koszty wymienione w art. 64 § 1 pkt 3) i § 6 ustawy. Wydatki egzekucyjne, których dopatruje się pełnomocnik skarżącej w tym wyliczeniu to stosownie do art. 64 b ustawy, poniesione przez organ egzekucyjny w związku z prowadzeniem egzekucji, a w szczególności na opłacenie:1) przejazdu i delegacji poborcy lub egzekutora;
- przewozu, załadowania, rozładowania, przechowania, utrzymania i dozoru zwierząt oraz ruchomości odebranych albo usuniętych z opróżnionych budynków, lokali i pomieszczeń;
- przymusowego otwarcia środków transportu, pomieszczeń i schowków;
- należności świadków, biegłych i rzeczoznawców;
- ogłoszenia w prasie;
- sporządzenia dokumentów;
- prowadzenia zarządu zajętej nieruchomości;
- prowizji i opłat pobieranych w związku z realizacją zajęcia przez dłużnika zajętej wierzytelności lub przekazywaniem dochodzonych kwot do organu egzekucyjnego;
- kosztu uzyskania informacji o majątku dłużnika;
- wykonania zastępczego;
- zastosowania przymusu bezpośredniego.
Zatem ich charakter nie pozwala na tego typu pomyłkę. Poza tym na s. 3 postanowienia wyraźnie zapisano, że " W przedmiotowej sprawie w wyniku podjętych czynności egzekucyjnych powstały koszty egzekucyjne, na które składają się opłata manipulacyjna (wynosząca 1% kwoty egzekwowanych należności objętych każdym tytułem wykonawczym, nie mniej jednak niż 1,40zł) oraz opłaty pobrane w związku z realizacją zajęcia wynagrodzenia przez dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą, wynoszące 4% egzekwowanej należności, nie mniej niż 2,50 zł.", co właśnie odpowiada art. 64 § 6 i § 1 pkt 3 ustawy, a nie 64 b ustawy i rodzajom kosztów jakie znalazły się w postanowieniu.
W ocenie Sądu, uchylenie postanowienia mogłoby nastąpić, gdyby wyliczenie kwot nie było oczywiście możliwe na podstawie materiału dowodowego sprawy.
W postanowieniu organ wyraźnie wskazał, że chodzi o opłatę manipulacyjną i koszty zajęcia wynagrodzenia, zatem podstawą wyliczenia kwot stosownie do art. 64 § 1 pkt 3) i § 6 ustawy jest egzekwowana należność, która wynika z treści tytułów wykonawczych, a sposób wyliczenia jest wyraźnie wskazany w ustawie. W takim wypadku była możliwość kontroli zapisów postanowienia na podstawie jasno wyartykułowanych w tytułach wykonawczych kwot tych należności. Zauważyć należy, że brakuje w skardze wyliczenia, które wskazywałoby na błędy w wysokości określonych przez organ kwot.
Reasumując, w ocenie Sądu brak wskazania w postanowieniu kwoty stanowiącej podstawę wyliczenia kosztów narusza art. 124 § 2 kpa w zw. z art. 64 § 1 pkt 3) i § 6 procedury egzekucyjnej, jednakże sam brak, przy poprawności sumy końcowej nie ma wpływu na wynik sprawy.
Inaczej rzecz się przedstawia co do oceny drugiej grupy zarzutów.
Otóż, uzasadniając zarzut dotyczący naruszenia art. 64 § 4 i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, autor skargi stwierdził, iż organy egzekucyjne obciążyły wierzyciela kosztami egzekucyjnymi (prawdopodobnie opłatami) za różne zajęcia wynagrodzeń dokonane na podstawie tego samego tytułu wykonawczego. W ocenie skarżącego, jeżeli wszystkie naliczone koszty stanowią opłaty, to według wyliczeń wierzyciela, bezpodstawnie naliczono opłaty w wysokości co najmniej [...] zł. Uznał, że brak dokładnego określenia co składa się na poszczególne koszty i podstaw ich naliczenia uniemożliwia stronie kontrolę postanowienia.
W ocenie Sądu, skoro zgodnie z art. 64 § 4 i 5 ustawy, opłaty za zajęcia, o których mowa w § 1 pkt 2-6, pobiera się tylko raz w toku postępowania egzekucyjnego, chociażby takie same czynności były następnie ponawiane; jeżeli w celu wyegzekwowania tej samej należności pieniężnej dokonano czynności egzekucyjnych, o których mowa w § 1 pkt 2-6, opłatę egzekucyjną pobiera się tylko za jedno zajęcie, za które należy się najwyższa opłata, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr, to dla poprawności wyliczenia kosztów egzekucyjnych z orzeczenia organu jasno powinno wynikać jak poszczególne czynności egzekucyjne były kwalifikowane przez organ, w szczególności czy były to czynności "takie same", czy "ponawiane", w jakim przypadku chodziło o "tę samą należność pieniężną". Wszelkie wątpliwości jakie mogły powstać przy ocenie zgromadzonych dowodów, powinny być wyjaśnione w uzasadnieniu orzeczenia kończącego postępowanie. Obowiązkiem organu jest by uzasadnienie zawierało wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł (art. 107 § 2 w zw. z art. 126 kpa). Tymczasem mimo wielkiego nagromadzeniu tytułów wykonawczych i dokumentów dotyczących czynności egzekucyjnych, zastosowano olbrzymią skrótowość treści postanowienia. To powoduje, iż by sprawdzić poprawność wysokości kosztów nałożonych na wierzyciela, należałoby wyszukać z materiału dowodowego sprawy, okoliczności istotne w świetle powołanych przepisów. Oznaczałoby, że ostatecznie to WSA określiłby wysokość kosztów egzekucyjnych i porównał z tymi wymienionymi w badanym orzeczeniu. Przypomnieć należy o tym, że rolą Sądu jest jedynie kontrola zaskarżonego orzeczenia. Jakkolwiek poprawnym jest, co znalazło swój wyraz dopiero w odpowiedzi na skargę, odczytanie przez organ prawa w ten sposób, że nawet wymieniając kilka zajęć stanowiących podstawę wyliczenia opłaty w stosunku do jednego tytułu, nie narusza się przepisu art. 64 § 4 i 5 ustawy, jeśli kwota odpowiada opłacie egzekucyjnej za jedno zajęcie, za które należy się opłata najwyższa, to przy tak skąpych zapisach postanowienia, w świetle obszerności i skomplikowania materiału dowodowego, nie można ocenić już choćby tego czy organ prawidłowo zakwalifikował poszczególne czynności.
Z akt sprawy wynika, że wymienione w odpowiedzi na skargę zajęcia z dnia [...]r., [...]r., [...]r. (s. 5 odpowiedzi na skargę k. 11 akt sądowych), obejmują kilkadziesiąt numerów tytułów wykonawczych, przy których widnieje kwota należności głównej i odsetki za zwłokę (k. 3, 10, 11, 19 akt administracyjnych). Mając na względzie to oraz zapis postanowienia: numer tytułu- rodzaj opłaty (zajęcie) – wysokość kosztów egzekucyjnych, chcąc skontrolować poprawność orzeczenia, Sąd powinien odpowiedzieć na pytanie, które z zajęć było zajęciem pierwotnym, i jakie podlega najwyższej opłacie. Takie działanie wykracza poza kompetencję Sądu, gdyż zakrawa na orzekanie w trzeciej instancji administracyjnej, której prawo nie przewiduje. To, że tego typu analizy może dokonać jedynie organ i leży ona w zakresie istotnych okoliczności sprawy w rozumieniu art. 64 § 4 i 5 ustawy, oznacza, że brak uzasadnienia we wskazanym obszarze w świetle złożonego stanu sprawy, może mieć istotny wpływ na wynik sprawy o czym mowa w art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a., co implikuje konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje, że w ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ rozpozna sprawę wyszczególniając przy wymienionym w postanowieniu tytule wykonawczym kwotę stanowiącą podstawę wyliczenia kosztów egzekucyjnych, z rozbiciem na ich rodzaj, wzór wyliczenia i wynik końcowy, wyraźnie wskazując, które z czynności o jakich mowa wart. 64 § 4 i 5 ustawy zostały wycenione. W tym ostatnim przypadku należy przywołać w uzasadnieniu, które z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy administracyjnej, stanowią podstawę do przyjęcia, że za daną czynność należy się opłata we wskazanej wysokości. Wskazówki te nie stają na przeszkodzie, by organ jeszcze bardziej uszczegółowił swe argumenty. Istotnym jest, by wyjaśnienie było dostatecznie jasne dla strony. Nie można zapomnieć, że jedną z zasad postępowania administracyjnego, w tym egzekucyjnego, jest zasada pogłębiania zaufania do organów państwa oraz przekonywania (art. 8 i 11 kpa), co oznacza również, że organ uzasadniając swe stanowisko powinien nie tylko określać jego zakres według tego co jest oczywiste dla niego, ale również i przede wszystkim konstruować je według tego co może nie być oczywiste dla strony.
Mając na względzie powyższe rozstrzygnięto jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.