Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę S. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2014r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za pierwszy kwartał 2012r.
Postanowieniem z dnia [...] września 2014r. przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego P. R..
Pismem z dnia [...] listopada 2014r. działający w substytucji wyznaczonego pełnomocnika radca prawny B. W. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia [...] lipca 2014r. odzucającego skargę S. C.. Jednocześnie pełnomocnik w powyższym piśmie wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przedmiotowej sprawie wynagrodzenie pełnomocnika reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 490 – dalej rozporządzenie).
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu dotyczy zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika, który nie reprezentował strony w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji.
Na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wyznaczonemu radcy prawnemu przysługuje w niniejszej sprawie 75 % stawki minimalnej wynoszącej [...] zł (wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł).
Należy jednak zauważyć, że w dniu [...] sierpnia 2015r. wszedł w życie przepis art. 250 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach sąd może obniżyć wynagrodzenie. W powyższym przepisie mowa jest o uprawnieniu sądu do obniżenia wynagrodzenia fachowego pełnomocnika jednakże kompetencje w tym zakresie posiada w pierwszej kolejności referendarz sądowy (zob. komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi redaktorzy prof. zw. dr hab. Roman Hauser, prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski C.H. Beck Warszawa 2015r. str. 994) Zdaniem orzekającego, takim uzasadnionym przypadkiem w niniejszej sprawie jest to, że w postanowieniem z dnia 16 lipca 2014r.
Sąd pierwszej stancji odrzucił skargę skarżącego. Sąd w swoim rozstrzygnięciu wskazał, że skarżący został wezwany do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. W wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła powyższego braku. W konsekwencji Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 odrzucił skargę. Zatem wywiedziona skarga kasacyjna dotyczyła kwestii proceduralnej tj. zasadności odrzucenia skargi przez Sąd. Zatem nakład pracy pełnomocnika był bez wątpienia mniejszy, niż gdyby decyzje organów podatkowych zostały skontrolowane pod względem prawidłowości ich rozstrzygnięć przez Sąd, a w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia dla strony skarżącej zostałby wywiedziona skarga kasacyjna.
Zatem uwzględniając nakład pracy pełnomocnika skarżącego, orzekający uznał za zasadne obniżenie pełnomocnikowi pełnego wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej do kwoty [...]zł. Powyższa kwota została podwyższona o należną stawkę podatku VAT.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z art. 250 § 2 postanowiono jak sentencji.