Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 22 kwietnia 2013 r., I SA/Bd 604/12

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ż. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi J. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r. postanawia: przywrócić termin

Skład

Sędzia WSA Urszula Wiśniewska

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 06 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę J. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r.

Pismem z dnia 30 listopada 2012 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 01 grudnia 2012 r.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wyjaśniła, że leczy się psychiatrycznie i nie była w stanie samodzielnie racjonalnie ocenić swojej sytuacji związanej ze sprawą przed sądem administracyjnym. Podała, że dopiero pod wpływem perswazji prowadzącego lekarza psychiatry uświadomiła sobie, że powinna brać udział w sprawie do końca. Dla poparcia swego stanowiska przedłożyła zaświadczenie lekarskie z dnia 27 listopada 2012 r., w którym lekarz psychiatra stwierdził, że skarżąca jest aktualnie leczona psychiatrycznie z powodu nasilenia zespołu depresyjnego. Lekarz podał, że od czasu kontroli skarbowej strona nie potrafi poprawnie funkcjonować i wymienił występujące u niej zaburzenia. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd stwierdził, że choroba na którą powołuje się skarżąca nie może świadczyć o braku winy w uchybieniu terminowi, albowiem bez wątpienia nie ma ona charakteru nagłej i trudnej do przewidzenia.

W wyniku wniesionego zażalenia, postanowieniem z dnia 24 marca 2013 r., sygn. akt I FZ 33/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zasługuje na uwzględnienie.

W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

W świetle powyższych uregulowań, przesłankami przywrócenia terminu są:

1. złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu;
2. uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu;
3. dokonanie równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie.

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyrok NSA z dnia 04 czerwca 2002 r., II SA/Ka 1977/00). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy.

W przedmiotowej sprawie, skarżąca uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu powołała się na zaświadczenie lekarskie z dnia 27 listopada 2012 r. określające jej zdrowie psychiczne. W zaświadczeniu o stanie zdrowia wskazano, że skarżąca cierpi na nasilenie zespołu depresyjnego i wymaga stałego leczenia.

Za Naczelnym Sądem Administracyjnym orzekającym w niniejszej sprawie powtórzyć należy, że w świetle powołanych wyżej przepisów choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona nie ma obiektywnych możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Należy zauważyć, że mimo samodzielnego zainicjowania i prowadzenia postępowania sądowego, z uwagi na charakter schorzenia, wydaje się wysoce prawdopodobnym, że w niektórych momentach skarżąca mogła mieć trudności z właściwą percepcją otaczającej ją rzeczywistości. Mogło to również mieć wpływ na terminowe złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca mogła wreszcie, na skutek choroby, działać w mylnym przeświadczeniu, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie jest konieczne, jest także wysoce prawdopodobnym, iż umknęło jej uwadze również stosowne pouczenie dołączone do zawiadomienia o terminie rozprawy.

W konsekwencji, stwierdzić należy, że skarżąca uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przedłożona przez nią opinia lekarska jest wystarczająca dla uznania, że w okresie przewidzianym na złożenie wniosku, mogła występować przeszkoda nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiła skarżącej złożenie wniosku w terminie. Sąd orzekając o przywróceniu terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, wziął pod uwagę charakter schorzenia skarżącej, który jak wynika z załączonego zaświadczenia lekarskiego, charakteryzuje się różnymi stanami zaburzeń, oddziaływujących bardziej lub mniej na możliwość racjonalnego działania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.