Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Jako argument przemawiający za udzieleniem prawa pomocy wskazał, że jest osobą bezrobotną. W gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną oraz uczącym się synem. Jedyny dochód rodziny stanowi 1150 zł uzyskiwane z tytułu umowy o pracę przez I.O. Pismem doręczonym w dniu 4 listopada 2008 r. wezwano skarżącego do przedłożenia dokumentów obrazujących jego możliwości płatnicze.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenie jego wynagrodzenia i wydatków(art.244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.); w zakresie częściowym polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 powoływanej ustawy przysługuje osobie fizycznej w sytuacji, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza podanych przez wnioskodawcę okoliczności pozwala na stwierdzenie, że wykazał on zasadność swego żądania, bowiem spełnia przesłanki wskazane w powołanym powyżej przepisie art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W sytuacji materialnej, w której się znajduje jako osoba bezrobotna, obciążona zaległością podatkową w znacznej kwocie, uiszczenie kosztów sądowych pozostaje niewątpliwie poza zasięgiem możliwości płatniczych. Wprawdzie zainteresowany pozostawił bez odpowiedzi wezwanie z dnia 31 października 2008 r. referendarz uznał jednak za wiarygodne oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej, gdyż akta administracyjne sprawy potwierdzają, że rodzina D.O. znajduje się w trudnej sytuacji materialnej.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.