Uzasadnienie
W dniu 12 września 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) A. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej. We wspólnym gospodarstwie domowym zamieszkuje wraz z żoną oraz małoletnim synem. Żona skarżącego prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód w wysokości [...] zł miesięcznie. Wydatki gospodarstwa domowego wynoszą około 1.995,00 zł miesięcznie, z czego 1.195,00 zł na spłatę 3 kredytów konsumpcyjnych. Natomiast około 1.000,00 zł jest przeznaczane na utrzymanie rodziny. Oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie wykazał jakiejkolwiek inicjatywy ze swej strony w celu dogłębnego wyjaśnienia swej sytuacji materialnej a trzeba zaznaczyć, że jeszcze niedawno prowadzona przez niego działalność w zakresie usługi przewozu towarów opiewała na wysokie kwoty. Nie przedstawił jakichkolwiek oświadczeń czy zaświadczeń stosownych organów np. o uzyskiwaniu zasiłków z pomocy społecznej czy dodatku mieszkaniowego, o statusie bezrobotnego czy też starającego się uzyskać pomoc od organizacji charytatywnych. Jeżeli nawet przyjąć, że strona nie posiada wiedzy prawnej w tym zakresie to przecież posiada ją pełnomocnik, który to specjalizuje się w tego typu sprawach i powinien wiedzieć, że przy tej wysokości wpisu sądowego i w takim przedmiocie sprawy strona naprawdę musi wykazać, że znajduje się w złej sytuacji finansowej, a trudno uznać za taką, kiedy są spłacane aż trzy kredyty konsumpcyjne.
Ponadto uznać należy, że strona ponosi wydatki związane ze swym utrzymaniem, co nie jest kwestionowane. Z drugiej jednak strony wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych.
Prawo pomocy zaś przysługuje osobom, które znajdują się w trudnej sytuacji życiowej jak np. bezrobocie, choroba, klęska żywiołowa, ogólna nieporadność życiowa czy też śmierć jedynego żywiciela rodziny. Skarżący zaś nie wskazał, żadnego z wyżej wymienionego zdarzenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.