Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 15 marca 2017 r., I SA/Bd 63/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 15 marca 2017 r.

Sprawa

sprawy ze skargi P. J. na decyzję Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kwoty nienależnie pobranego świadczenia postanawia odrzucić skargę

Skład

sędzia WSA Leszek Kleczkowski przewodniczący
sędzia WSA Mirella Łent sprawozdawca
sędzia WSA Urszula Wiśniewska
starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych protokolant

Uzasadnienie

I SA/Bd 63/17

Uzasadnienie

Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, P. J. złożył skargę na decyzję odmawiającą umorzenia kwoty nienależnie pobranego świadczenia.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu, bowiem stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, np. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę wniesioną wbrew powyższemu, należało uznać za niedopuszczalną, a zgodnie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w takim wypadku, Sąd odrzuca skargę.

W sprawie zaskarżono decyzję wydaną na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 41 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Zapisy te regulują, iż Prezes Kasy wydaje decyzje w sprawach umorzenia należności, tak, że w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem zainteresowanego, na jego wniosek, uwzględniając możliwości płatnicze wnioskodawcy oraz stan finansów funduszów emerytalno-rentowego i składkowego, może odroczyć termin płatności należności z tytułu składek na ubezpieczenie, rozłożyć ich spłatę na raty lub umorzyć w całości lub w części.

Należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 52 ust. 1 i 2 ustawy, w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a zasady zwrotu nienależnie pobranych świadczeń oraz ustalania odsetek za opóźnienia w wypłacie świadczeń określają min. przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Zgodnie z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. W art. 123 tej ustawy stwierdzono, że w sprawach uregulowanych ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w art. 180 § 1 i 2 Kodeksu, zapisano, iż w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy kodeksu, chyba że przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach, a przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy wynikające z przepisów o ubezpieczeniach społecznych, o zaopatrzeniach emerytalnych i rentowych, o funduszu alimentacyjnym, a także sprawy wynikające z przepisów o innych świadczeniach wypłacanych z funduszów przeznaczonych na ubezpieczenia społeczne.

W sprawie, organ wydał decyzję odmawiającą umorzenia należności, jednak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożony po niej, uznał, i w tej kwestii wydał decyzję z 31 maja 2016r., za złożony z uchybieniem terminu. Obecnie zaskarżoną decyzję, organ wydał na kolejny wniosek z 7 września 2016r. Zatem zaskarżona decyzja de facto, była pierwszą na złożony wniosek z dnia 7 września 2016r., i od niej przysługiwał skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie jak go błędnie pouczono, skarga do tut. Sądu.

Wprawdzie zgodnie art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, błędne pouczenie w decyzji, co do prawa zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Niemniej nie oznacza to jeszcze, że samo pouczenie strony o możliwości zaskarżenia tworzy takie uprawnienie. Ochrona wynikająca z art. 112 k.p.a. nie ma charakteru absolutnego. Błędne, czy też zbyt późno przekazane informacje odnośnie do środka zaskarżenia w żaden sposób nie wpływają na bieg ustawowego terminu (nie zawieszają jego biegu). Treść tego przepisu należy rozumieć w ten sposób, że strona korzystając z właściwych środków procesowych może uniknąć negatywnych skutków uchybienia terminu, jeżeli przyczyną tego uchybienia było błędne pouczenie organu. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2016r., II FSK 2125/14).

Zatem obecnie, skarżący chcąc zaskarżyć decyzję z [...] powinien złożyć do Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego prośbę o przywrócenie terminu, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 k.p.a.) czyli złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.