Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 26 lutego 2016 r., I SA/Bd 65/16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 26 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi B. W. na czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wykreślenia zastawu skarbowego postanawia: odrzucić skargę

Skład

Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska

Uzasadnienie

Pismem z dnia 15 października 2015 r., doręczonym stronie w dniu 27 października 2015 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru s. 37 akt adm.), organ poinformował skarżącą o ustanowieniu zastawu skarbowego na rzecz Skarbu Państwa. W terminie przewidzianym przepisami prawa strona wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, zaś pismem z dnia 24 listopada 2015 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego skierował do strony odpowiedź na to wezwanie. Odpowiedź została doręczona skarżącej w dniu 30 listopada 2015 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru s. 43 akt adm.).

Pismem z dnia 29 grudnia 2015 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 30 grudnia 2015 r. (data na kopercie s. 31 akt sądowych), skarżąca wniosła bezpośrednio do tut. Sądu skargę na czynność organu wskazaną w sentencji postanowienia.

Sąd przekazał skargę do organu w dniu 7 stycznia 2016 r., jednocześnie informując o tym fakcie stronę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z powodu uchybienia ustawowemu terminowi do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.z.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., – dalej: p.p.s.a.) jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa.

W myśl art. 53 § 2 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Sąd podziela pogląd prezentowany w doktrynie i orzecznictwie, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 – 3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu, nie zaś data nadania jej do sądu (zob. T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis Warszawa 2014 r., str. 414; zob. także postanowienie NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 783/14, postanowienie NSA z 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt II FZ 448/12).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca naruszyła wskazany w przepisach ustawy tryb zaskarżenia, gdyż skargę wniesiono bezpośrednio do sądu administracyjnego, pomijając organ odwoławczy. Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżąca odebrała w dniu 30 listopada 2015 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał 30 grudnia 2015 r. W ostatnim dniu tego terminu strona wprawdzie nadała w placówce pocztowej skargę, jednakże zaadresowała ją bezpośrednio do Sądu, który przekazał ją organowi w dniu 7 stycznia 2016 r., tj. po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że sąd, przekazując organowi skargę, nie ma ustawowego obowiązku dbałości o to, by trafiła ona do organu w przepisanym terminie (postanowienie NSA z 7 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 505/08).

W konsekwencji skargę, która w ustawowym terminie zostanie wniesiona bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu, a następnie przekazana z sądu do organu po upływie terminu do wniesienia, uznać należy za wniesioną z przekroczeniem terminu (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 marca 2007 r., sygn. II SA/Wa 169/07). Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.