Uzasadnienie
W skardze na wskazaną wyżej decyzję K.S., działający poprzez pełnomocnika, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z wnioskiem oraz danymi zawartymi w treści formularza PPF, skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jego dochodu jest emerytura rolnicza w kwocie 644,25 zł. Wnioskujący wyjaśnił, że z tego świadczenia prowadzona jest egzekucja komornicza. Nie zgromadził oszczędności. Jako majątek wskazał dom.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy poczynić uwagi ogólnej natury, dotyczące kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Zgodnie z dyspozycją art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strony postępowania ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.
Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a.
Art. 246 p.p.s.a. określa przesłanki przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z § 1 pkt 2 wskazanego artykułu osobie fizycznej można przyznać pomoc prawną w zakresie częściowym dopiero wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika z utrwalonego w orzecznictwie poglądu, wykładnia ustawowego określenia " gdy osoba ta wykaże" sprowadza się do przyjęcia, że to na ubiegającym się o zwolnienie od kosztów spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy.
W niniejszej sprawie, informacje udzielone przez skarżącego, jak i te, które powołał organ decydując o umorzeniu ciążącego na podatniku zobowiązania pozwalają w ocenie referendarza na uznanie, że oświadczenie strony zawarte w formularzu PPF było wystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych.
Reasumując, wnioskujący jest samotną osobą w podeszłym wieku (80 lat). Osiąga stały, lecz niewielki dochód w kwocie 644 zł na miesiąc. Nie zgromadził także żadnych zasobów pieniężnych. To oznacza, że wykazał, iż opłacenie kosztów zainicjowanego postępowania sądowego, na obecnym etapie postępowania 100 zł, spowodowałoby uszczerbek w jego koniecznym utrzymaniu. Nie do zaakceptowania jest bowiem sytuacja, kiedy skarżący dochodząc swoich praw przed Sądem pozbawi łby się niezbędnych środków do zaspokajania elementarnych potrzeb życiowych.
Z tych powodów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z poszanowaniem poglądów wyrażonych w orzecznictwie i doktrynie, postanowiono jak w sentencji.