Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 26 listopada 2024 r., I SA/Bd 666/24

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 26 listopada 2024 r., na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi S. J. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30 sierpnia 2024 r., nr 0401-IEE1.7113.11.2024.2 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Skład

Sędzia WSA Leszek Kleczkowski

Sentencja

1. postanawia:
2. odrzucić skargę,
3. zwrócić S.J. W. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 października 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została odebrana przez skarżącego w dniu 28 października 2024 r. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał z dniem 4 listopada 2024 r. W dniu 2 listopada 2024 r. skarżący nadał, za pośrednictwem poczty, na adres organu, przesyłkę zawierającą podpisany odręcznie egzemplarz skargi. Organ dostarczył ww. przesyłkę do siedziby sądu w dniu 14 listopada 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej p.p.s.a.) pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Podkreślenia wymaga, że skorzystanie z prawa do sądu i doprowadzenie do merytorycznego rozpoznania sprawy wymaga od strony przestrzegania przepisów dotyczących wymogów formalnych skargi oraz wykonywania w terminie wezwań sądu. Odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kieruje się bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu administracji publicznej. Stąd też za miarodajną datę dla ustalenia terminu uzupełnienia braków formalnych skargi nie można uznać daty nadania przesyłki na adres organu, który nie jest dla tej czynności procesowej właściwy. Wprawdzie zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, ale odnosi się do wyłącznie do pism skierowanych (adresowanych) do sądu. W sytuacji wniesienia pisma procesowego, które powinno być skierowane bezpośrednio do sądu, a złożone zostało za pośrednictwem organu, datą uzupełnienia braków formalnych skargi będzie w takim przypadku dzień, w którym przesyłkę tę organ przekazał właściwemu sądowi (zob. postanowienie NSA z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt III OZ 244/24; z 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 889/15).

Skarżący wezwanie odebrał w dniu 28 października 2024 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał z dniem 4 listopada 2024 r. Przy tym wezwanie to (k. 24 akt sądowych) nie zawiera jakiejkolwiek treści, która mogłaby sugerować obowiązek przesłania pisma za pośrednictwem organu administracji. Wręcz stwierdzono w nim, że podpisaną odręcznie skargę należy przekazać na adres sądu. Pośredni tryb wnoszenia pism (za pośrednictwem organu) dotyczy skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.), ale nie odnosi się do pism wzywających do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Skarżący wprawdzie w dniu 2 listopada 2024 r. nadał przesyłkę pocztową zawierająca podpisany egzemplarz skargi, ale uczynił to za pośrednictwem organu (na kopercie umieszczając adres organu). Przesyłka została dostarczona do Sądu przez organ w dniu 14 listopada 2024 r. (data prezentaty biura podawczego Sądu, k. 35 akt sądowych), a więc po zakreślonym terminie na uzupełnienie braku formalnego skargi.

Mając powyższe na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę (pkt 1 sentencji). O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w pkt 2 sentencji w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.