Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt II FZ 75/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 07 stycznia 2008 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek strony o przyznanie prawa pomocy.
W konsekwencji, zarządzeniem z dnia 02 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony stronie w dniu 07 kwietnia 2008 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 14 kwietnia 2008 r.
Pismem z dnia 14 kwietnia 2008 r. skarżący poinformował, że jego zdaniem skarga wolna jest od opłat sądowych. Ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów. Wskazał, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zawiera oczywistą omyłkę i dlatego wniesiona skarga nie podlega opłacie sądowej. Ponownie podniósł, że "omyłka jest oczywista, gdyż formularz zawiadomienia pocztowego jest powszechnie znany i nie zawiera on miejsca na nadawcę". Wpis w zakreślonym terminie, ani do dnia dzisiejszego, nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Sąd zauważa, że strona w piśmie z dnia 14 kwietnia 2008 r. po raz kolejny wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, ponownie powołała prezentowaną dotychczas argumentację, która, jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w swoim postanowieniu, nie może stać się przedmiotem analizy w tym postępowaniu, które ma charakter incydentalny. Sąd podkreślił również zasadność uiszczenia wpisu na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wbrew podnoszonym twierdzeniom skarżącego, jakoby jego skarga nie podlegała opłacie sądowej.
Skarżący w powołanym piśmie, będącym odpowiedzią na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego i jednocześnie wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, nie przedstawił żadnej nowej argumentacji, która nie byłaby już przedmiotem wcześniejszych rozważań Sądu. W konsekwencji, Sąd postanowił kolejne pisma o zwolnienie od kosztów sądowych uznać za nieskuteczne (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97, oraz z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt I CKN 1461/98).
Mając na uwadze powyższe, wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.