Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 11 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 680/08

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Skład
Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska przewodniczący
Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sprawozdawca
Sędzia WSA Leszek Kleczkowski
Asystent Sędziego Agnieszka Kujawa protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 marca 2009r.
Sprawa
sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. oddala skargę

Uzasadnienie

Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. prowadzi wobec B. G. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Wojskową Agencję Mieszkaniową w B. Odpis tytułu wykonawczego został zobowiązanej doręczony w dniu [...]

W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny dokonał zajęcia świadczenia emerytalno-rentowego zobowiązanej.

Pismem z dnia [...] strona wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W piśmie tym, poza zarzutami dotyczącymi bezpośrednio tytułu wykonawczego, strona wniosła również o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz wstrzymanie wykonania obowiązku do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie zgłoszonych zarzutów.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] do czasu rozpatrzenia złożonych zarzutów. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wstrzymanie postępowania egzekucyjnego może mieć miejsce tylko w uzasadnionych przypadkach, a takie w niniejszej sprawie nie występują. Równocześnie organ pouczył stronę, że zgodnie z art. 17 § 1 w związku z art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) na postanowienie to nie przysługuje zażalenie i jest ono ostateczne w administracyjnym toku instancji.

Pismem z dnia [...] strona wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 26 § 1, art. 3 § 1 oraz art. 7 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez dokonanie zajęcia świadczenia emerytalno-rentowego bez wniosku wierzyciela – Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, egzekwowanie obowiązku, który nie istnieje i nie wynika z żadnego aktu administracyjnego oraz zajęcie rachunku bankowego podmiotu, który nie istnieje. Strona wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego, zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez zwolnienie zajęcia rachunku bankowego oraz świadczenia emerytalno-rentowego, względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenia.

W uzasadnieniu organ powołał się na treść art. 17 § 1 w związku z art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wskazał, że zażalenie na postanowienie wydane w toku postępowania egzekucyjnego jest dopuszczalne jeżeli zostało wyraźnie przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub w Kodeksie postępowania administracyjnego. Powołany art. 35 § 1 pozwala - w uzasadnionych przypadkach - na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zarzutu. Przepisy nie dopuszczają natomiast możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego w tym trybie, o czym organ egzekucyjny poinformował stronę w wydanym postanowieniu.

Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 35 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez uznanie, że na postanowienie organu egzekucyjnego o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zarzutów nie przysługuje zażalenie. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. W uzasadnieniu podała, że jej zdaniem, zaskarżone postanowienie opiera się na błędnej wykładni art. 35 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albowiem przepis ten nie stanowi wprost o tym, że zażalenie na postanowienie nie przysługuje zobowiązanemu.

Ponadto § 2 powołanego przepisu wyraźnie wskazuje na zażalenie. W ocenie skarżącej, stanowisku, iż na postanowienie organu egzekucyjnego o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego nie przysługuje zażalenie, przeczy wykładnia celowościowa powołanego przepisu. Skoro w § 2 tego artykułu mowa jest o możliwości wstrzymania egzekucji przez organ II instancji po wniesieniu zażalenia, zatem postanowienie organu I instancji, o którym mowa w art. 35 § 1 jest zaskarżalne.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy na postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego wydanego na podstawie art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przysługuje stronie zażalenie.

Zgodnie z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Ponadto, na podstawie art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia.

Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

Również przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w art. 141 § 1 stanowią, iż na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.

Z przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, że nie można domniemywać prawa do wniesienia zażalenia na postanowienie. Prawo to musi wynikać wprost z przepisów prawa, a nie w sposób dorozumiany.

Mając na uwadze powyższe, ustalenia wymaga, czy przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego przewidują prawo zaskarżenia postanowienia wydanego na podstawie art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Na podstawie art. 35 tej ustawy, wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje tego postępowania. Organ egzekucyjny może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne lub niektóre czynności egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zarzutu (§ 1). Organ nadzoru w uzasadnionych przypadkach może wstrzymać czynności egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zażalenia (§ 2).

Nie budzi wątpliwości, że na postanowienie wydane w trybie art. 35 § 1 powołanej ustawy, zażalenie nie służy. Wprawdzie w § 2 tego przepisu mowa jest o możliwości w uzasadnionych przypadkach wstrzymania czynności egzekucyjnych przez organ nadzoru do czasu rozpatrzenia zażalenia, jednakże przepis ten nie stanowi o zażaleniu na postanowienie o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Prawidłowo organ podał, że sytuacja o której mowa w art. 35 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odnosi się do zażalenia na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów wydane na podstawie art. 34 § 5 tej ustawy, a nie na postanowienie wydane w trybie wskazanego wyżej art. 35 § 1 tej ustawy.

Analiza treści ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak i przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż ustawy te nie przewidują prawa wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego wydanego na podstawie art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Konsekwencją braku tego środka zaskarżenia jest niedopuszczalność jego wniesienia.

Należy zatem stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] nr [...] stronie nie przysługiwało zażalenie, zasadnie więc postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

H. Adamczewska – Wasilewicz I. Najda – Ossowska L. Kleczkowski

Pod tą sygnaturą także: dokument z 30 czerwca 2009 r., dokument z 14 maja 2009 r., dokument z 23 stycznia 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.