Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie określenia stronie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2013r. i określił wysokość tego zobowiązania podatkowego w niższej kwocie, w pozostałej części dotyczącej zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik i grudzień 2011., luty, kwiecień i czerwiec 2012r., czerwiec i październik 2013., czerwiec, lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2014r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja organu odwoławczego zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 maja 2017r.
Na decyzję organu drugiej instancji strona w dniu 6 czerwca 2017r. wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 8 czerwca 2017r.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 54 § 1 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." przesłał w dniu 13 czerwca 2017r. skargę do organu, celem dokonania czynności określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga wpłynęła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w dniu [...] czerwca 2017r.
W przesłanej do tut. sądu odpowiedzi na skargę z dnia 6 lipca 2017r. organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja doręczona została pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 maja 2017r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, k. 128 akt administracyjnych), należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 8 czerwca 2017r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym zatem było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 8 czerwca 2017r. włącznie.
Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ odwoławczy na stronie 21 wydanej decyzji zawarł pouczenie, zgodnie z którym, stronie służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Z akt sprawy wynika, że strona złożyła skargę bezpośrednio do tut. Sądu, nadając ją w placówce pocztowej w dniu 6 czerwca 2017r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano skargę, k. 12 akt sądowych). Skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 8 czerwca 2017r. (data prezentaty sądowej, k. 2 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy przesłał skargę, która wpłynęła do organu w dniu 13 czerwca 2017r. (data z ewidencji korespondencji wychodzącej oraz data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, k. 16 akt sądowych). W tych warunkach - mając na uwadze wskazane przepisy - należy uznać, że złożenie skargi nastąpiło z przekroczeniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, co skutkuje odrzuceniem tego środka zaskarżenia.
Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia skargi na ostateczne rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi, adresując ją i nadając bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, co skutkowało przesłaniem jej przez Sąd do organu już po upływie terminu, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.