Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 sierpnia 2018 r. G. S. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Gmina") wniosła do tut. Sądu skargę na Uchwalę Nr XVII/65/2018 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Bydgoszczy z dnia 20 lipca 2018r. w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Nr XXXIX/294/2018 R. M. w S. z dnia 21 czerwca 2018 roku zmieniającej uchwałę Nr XXXIII/242/2017 R. M. w S. z dnia 28 grudnia 2017 r. w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej G. S. na lata 2018-2026, wnosząc o jej uchylenie w całości.
Przedmiotowej uchwale Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:
- 1) art. 18 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 561) i art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994, ze zm., dalej: "u.s.g.") poprzez dopuszczenie się błędnej ich wykładni i nieprawidłowe stwierdzenie nieważności uchwały Nr XXXIX/294/2018 Rady Miejskiej w S. z dnia 21 czerwca 2018 r. zmieniającej uchwałę Nr XXXIII/242/2017 Rady Miejskiej w S. z dnia 28 grudnia 2017 r. w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy S. na lata 2018-2026, mimo, iż uchwała zmieniająca Wieloletnią Prognozę Finansową Gminy S. nie zawiera ustaleń dotyczących ustalenia wielkości długu Gminy S., a ponadto brak prawomocnego orzeczenia Sądu co do prawidłowości stwierdzenia nieważności uchwały Nr XXXIII/242/2017 Rady Miejskiej w S. z dnia 28 grudnia 2017r. w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy S. na lata 2018-2026, ustalającej wielkość tego długu;
- 2) art. 92 ust. 1 u.s.g. poprzez dopuszczenie się błędnej jego wykładni i nieprawidłowe uznanie, iż wskazany przepis nie pozwala na dokonywanie zmian uchwały będącej przedmiotem niniejszej skargi, mimo, iż rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Bydgoszczy nie jest prawomocne, a Gmina S. nie uregulowała w uchwale zmieniającej będącej przedmiotem niniejszej skargi odmiennie zapisów, które stały się przyczyną stwierdzenia nieważności uchwały Nr XXXIII/242/2017 Rady Miejskiej w S. z dnia 28 grudnia 2017 roku w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy S. na lata 2018-2026.
Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Bydgoszczy w odpowiedzi na skargę wniosło o odrzucenie skargi złożonej bez wymaganej przepisami uchwały organu, który podjął uchwałę albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Z ostrożności procesowej w wypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi wniosło o jej oddalenie w całości oraz o połączenie do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą skargi wniesionej przez Gminę S. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Bydgoszczy z dnia 27 czerwca 2018 r. Nr XV/64/2018 w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Nr XXXIlI/287/2018 Rady Miejskiej w S. z dnia 29 maja 2018 r.
Postanowieniem z dnia 01 października 2018r. sygn. akt I SA/Bd 686/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zawiesił postępowanie sądowo administracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Bd 246/18.
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2023 r. tut. Sąd na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podjął z urzędu postępowanie zawieszone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 01 października 2018 r., albowiem ustały przyczyny jego zawieszenia w związku z wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku w sprawie o sygn. akt I GSK 3082/18.
Pismem z dnia 08 lutego 2023 r. Skarżąca cofnęła skargę Gminy S. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Bydgoszczy z dnia 20 lipca 2018r. Nr XVII/65/2018 w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Nr XXXIX/294/2018 Rady Miejskiej w S. z dnia 21 czerwca 2018r. zmieniającej uchwałę Nr XXXIII/242/2017 rady Miejskiej w S. z dnia 28 grudnia 2017r. w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy S. na lata 2018-2026.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że Skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowo administracyjne. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu.