Uzasadnienie
W dniu 26 października 2016r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
Referendarz postanowieniem z dnia 13 grudnia 2016 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu podał, że analizując sytuację finansową skarżącego nie można uznać, iż wypełnia on przesłanki umożliwiające przyznanie mu prawa pomocy.
Pismem z dnia 28 grudnia 2016 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Sprzeciw od postanowienie referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2016 r. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie postanowienie odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy zostało prawidłowo doręczone w dniu 19 grudnia 2016 r. (d.: k. 107 akt sądowych). Przesłane postanowienie zawierało pismo przewodnie ze stosownym pouczeniem, m.in. o terminie złożenia sprzeciwu (pkt 1 pouczenia). Zgodnie z zawartym pouczeniem i art. 259 § 1 p.p.s.a., sprzeciw wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Na tym tle stwierdzić należy, że termin do wniesienia sprzeciwu mijał z dniem 27 grudnia 2016 r. Przesyłka zawierająca sprzeciw skarżącego została natomiast nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 grudnia 2016 r. (d.: k. 109 akt sądowych), czyli jeden dzień po terminie.
W powyższej sytuacji Sąd uznał, że sprzeciw jako wniesiony po terminie, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.