Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 13 marca 2008 r., I SA/Bd 69/08

Rozpoznanie

w dniu 13 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. postanowił odmówić przyznania prawa pomocy

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk

Uzasadnienie

Wraz ze skargą na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. A.S. wniósł o przyznanie prawa pomocy, podnosząc, iż poniesienie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Składając formularz PPF oraz dodatkowe dokumenty wykazał, iż dochód miesięczny prowadzonego wraz z żoną gospodarstwa domowego, którego składnikami są: emerytura, wynagrodzenie za pracę oraz przychód z dzierżawy sprowadza się do 5400 zł brutto. Zaznaczył, że środki te umożliwiają jedynie ponoszenie wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem, przez co nie posiada oszczędności. Obecnie małż. S. osiągają mniejsze niż w roku 2006 dochody, w którym przychód wyniósł 129.889,89 zł. Jako majątek wskazano dom oraz mieszkanie własnościowe. Zainteresowany będąc nadto właścicielem nieruchomości: 1,5 ha lasu oraz 6 działek budowlanych o łącznej powierzchni 6000 m² ponosi koszty związane z ich utrzymaniem w wysokości 1200 zł miesięcznie, co potwierdza przedkładając kopie decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2007 rok na łączną kwotę 700 zł, nakazy płatnicze na kwotę 92 zł, dowody potwierdzenia wpłaty 1088,02 zł z dnia 3 kwietnia 2007 r. tytułem wieczystego użytkowania oraz opłaty z tytułu trwałego wyłączenia gruntów rolnych z produkcji (892,05 zł).

W kwestii miesięcznego utrzymania lokalu mieszkalnego skarżący oświadczył, że stanowi to wydatek około 1850 zł (prąd 550 zł, gaz 700 zł, wywóz nieczystości 200 zł, telefon 200 zł, abonament telewizyjny 100 zł); z kolei rodzina na rozrywkę przeznacza 50 zł; zakup odzieży 200 zł, środków czystości 200 zł, żywności 500 zł, leków 500 zł. Wnioskodawca wykazał, że nabył energię elektryczną na podstawie faktury z dnia 20 marca 2007 r.(234,37 zł); gaz w dniu 16 kwietnia 2007 r.(1379 zł), usługi telekomunikacyjne w dniu 27 kwietnia 2007 r.(173 zł); TELE 2 w dniu 21 kwietnia 2007 r.(31 zł),wodę w dniu 13 września 2007 r.(201 zł).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady samodzielnego ponoszenia kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie (art.199 w zw. z art.205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " P.p.s.a ", w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w część albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje uprawnienie do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 powoływanej ustawy następuje wtedy, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. przez co należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

W oparciu o argumenty przedstawione przez stronę skarżącą należy podkreślić, iż miesięczny dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego, w którym ona pozostaje, sprowadza się do 5400 zł. Z kolei udzielenie zwolnienia od kosztów sądowych następuje w konsekwencji zestawienia wysokości uzyskiwanych dochodów z ponoszonymi przez rodzinę wydatkami. Tak więc uwzględniając, że małż. S.miesięcznie na konieczne utrzymanie wydatkują 3000 zł, co wprawdzie nie znajduje potwierdzenia w złożonych dokumentach, to jednak pozostałe środki w kwocie 2400 zł bez wątpienia umożliwiają opłacenie kosztów prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do 124 zł. Nadto skarżący jest właścicielem majątku znacznej wartości, a w takiej sytuacji obowiązkiem jest ponoszenie wszelkich związanych z tym danin, co bynajmniej nie uzasadnia przeniesienia na Skarb Państwa obowiązku ponoszenia kosztów prowadzonych postępowań przed WSA. Uiszczenie zatem wpisu od skargi w niniejszej sprawie bez wątpienia nie wpłynie na zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie zapewni ona sobie oraz rodzinie minimum warunków socjalnych. Sama konieczność wygospodarowania z bieżących wydatków środków na opłacenie kosztów sądowych nie uzasadnia przyznania prawa pomocy.

Z tych powodów, na podstawie art.246 § 1 pkt 2 oraz art.258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.