Uzasadnienie
Pismem z dnia 04 listopada skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi.
Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przesyłając stronie urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wezwał do jego uzupełnienia i przedłożenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W konsekwencji niezłożenia formularza w zakreślonym terminie, zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Referendarz wskazał, że prawidłowego doręczenia wezwania dokonano w dniu 28 listopada 2011 r. Termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął z dniem 05 grudnia 2011 r. Zarówno w zakreślonym terminie jak i do dnia wydania zarządzenia formularz nie został złożony.
W złożonym sprzeciwie skarżący podał, że powodem nieprzedłożenia wniosku w terminie była ciężka sytuacja materialna, w wyniku której zmuszony był wyjechać na kilka miesięcy za granicę w celach zarobkowych. Wskazał, ze jego sytuacja materialna nie uległa jednak poprawie i nadal jest ciężka. Aktualna sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącego wskazana przez niego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentacji, wskazuje na to, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jedyne źródło jego dochodu stanowi prowadzona działalność gospodarcza, która aktualnie przynosi straty. Aktualnie nie posiada żadnych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Środki z prowadzonej działalności gospodarczej z trudem wystarczają na pokrycie wszystkich niezbędnych wydatków związanych z własnym utrzymaniem. Jest to spowodowane głównie postępowaniem podatkowym w wyniku którego organy podatkowe dokonały zajęcia mienia skarżącego, zajmując wierzytelności wobec kontrahentów, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, oraz prowadzonej przeciwko niemu egzekucji komorniczej należności w wysokości około pięciu tysięcy złotych.
Z uwagi na brak jakichkolwiek wolnych środków finansowych oraz niemożności wygospodarowania ich z innych źródeł, skarżący wskazał, że nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z powyższym stwierdził, iż wskazane okoliczności w pełni uzasadniają składany sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 252 § 2 powołanej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania na podstawie art. 257 wskazanej ustawy.
Jak wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy, mając na uwadze zawarty w piśmie z dnia 04 listopada 2011 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi, przesłał skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz zakreślił 7-dniowy termin na jego wypełnienie i przedłożenie pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przedmiotowy wniosek wraz z pouczeniem został doręczony stronie w dniu 28 listopada 2011 r. Ani w zakreślonym terminie, ani w terminie późniejszym, strona nie przedłożyła wypełnionego formularza PPF. Przedmiotowy formularz nie został przedłożony również ze złożonym sprzeciwem. Powyższe uniemożliwiło Sądowi merytoryczne rozpatrzenie wniosku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd obowiązany jest na mocy art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostawić wniosek strony skarżącej bez rozpoznania. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych. W postanowieniu NSA z dnia 29 marca 2004 r., sygn. akt FSK 139/04 Sąd jednoznacznie stwierdził, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, zaś złożony w innej formie pozostawia się - w myśl art. 257 wskazanej ustawy - bez rozpoznania (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2008r., sygn. akt II OZ 1307/08; postanowienie NSA z dnia 02 grudnia 2008r., sygn. akt I FZ 438/08; postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2008r., sygn. akt I OZ 1186/08; postanowienie NSA z dnia 06 listopada 2008r., sygn. akt II GZ 275/08; postanowienie NSA z dnia 08 października 2008r., sygn. akt II OZ 1025/08; postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 447/08).
Jednocześnie odnosząc się do podniesionej przez stronę w sprzeciwie argumentacji dotyczącej braku środków pozwalających na uiszczenie wpisu sądowego w niniejszej sprawie, Sąd zauważa, że na podstawie art. 243 § 1 powyższej ustawy, w toku postępowania wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony w każdym czasie, aż do zakończenia postępowania prawomocnym wyrokiem. Zatem strona, pomimo treści niniejszego postanowienia, nie traci ostatecznie uprawnienia do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe, w związku z nieprzedłożeniem przez skarżącego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.