Uzasadnienie
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w dniu 22 stycznia 2008 r. ogłosił wyrok oddalający skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r.
Pismem z dnia 25 lutego 2008 r. skarżący wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku wniósł o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wskazał, iż depresja, w związku z którą przyjmuje od dwóch miesięcy leki uspokajające oraz choroba dziecka uniemożliwiły mu dokonanie czynności procesowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy.
Rozpatrując wniosek skarżącego, w pierwszej kolejności podnieść należy, iż stosownie do Zarządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego nr 8 z dnia 25 kwietnia 2006 r., tutejszy Sąd od 1 czerwca 2006 r. stosuje zatwierdzone przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego wzory druków zawiadomienia o terminie rozprawy. W punkcie trzecim pouczenia znajdującego się w wskazanym wyżej druku, zawarto informację, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku oraz, że złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Tym samym nie znajduje uzasadnienia powoływanie się przez skarżącego na nieobecność na rozprawie.
W ocenie Sądu brak jest podstaw do przywrócenia terminu, ponieważ strona nie uprawdopodobniła braku winy w jego uchybieniu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W orzecznictwie sądu administracyjnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. wyrok NSA z dnia 4 listopada 1998 r. III SA 1243/97 (niepubl.).
Jako okoliczności świadczące o braku winy w uchybieniu terminu skarżący wskazał swój zły stan zdrowia oraz konieczność opieki nad chorującym dzieckiem. W ocenie Sądu nie są to przeszkody, których zainteresowany nie mógł usunąć przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ze złożonej dokumentacji nie wynika, aby w miesięcznym okresie bezczynności procesowej znajdował się w stanie zdrowotnym uniemożliwiającym sporządzenie wniosku o uzasadnienie. Bezczynności skarżącego również nie może usprawiedliwiać wymóg przyjmowania leków przez dziecko.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji orzeczenia.