Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 10 kwietnia 2008 r., I SA/Bd 71/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 10 kwietnia 2008 r., na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia: odrzucić skargę

Skład

Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz

Uzasadnienie

Decyzją z dnia (...) Nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia (...) nr (...) określającą A.R. podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r.

Na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

1. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
2. oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W myśl art. 215 § 1 cyt. ustawy - w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.

Pismem z dnia 25 lutego 2008 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi stwierdzonego w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lutego 2008 r. w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 03 marca 2008 r. Termin do uzupełnienia braków upływał z dniem 10 marca 2008 r. Strona uzupełniła braki w dniu 11 marca 2008 r., a więc jeden dzień po terminie.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.