Uzasadnienie
- 1. Pismem z dnia [...] 2011 r. H. K. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Inspektorat we W. o umorzenie zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie [...] zł motywując go ciężką sytuacją materialną.
- 2. Decyzją z dnia [...] 2011r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił umorzenie zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki o których mowa w art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a ponadto wnioskodawczyni otrzymuje wraz z małżonkiem stałe, comiesięczne dochody.
- 3. Wnioskiem z dnia [...] 2010r. skarżąca wystąpiła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniosła, że jest osobą przewlekle chorą i ze względu na trudną sytuację materialną nie jest w stanie uregulować zadłużenia.
- 4. Decyzją z dnia [...] 2010r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję własna z dnia [...] 2011r.
W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki o których mowa w art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Organ wskazał, że średnio miesięczny dochód netto w rodzinie skarżącej wynosi [...] - kwota powyżej minimum socjalnego. Zdaniem organu istotne znaczenie ma również fakt, że w ramach postępowania prowadzonego przez Komornika Sądowego skarżąca spłaca zadłużenia wobec banku.
- 5. W skardze skierowanej do Sądu skarżąca powołując się na trudną sytuacje materialną podniosła, iż nie jest w stanie wbrew stanowisku organu spłacić zadłużenia. Niezrozumiałym dla strony jest fakt, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych dopiero teraz domaga się spłaty zaległych składek za okres koniec 2001r. i początek 2002r.
- 6. W odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
7.1. Stosownie do art. 1 § § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei z mocy art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie; kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji, niezależnie od treści skargi, stwierdził naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, co obligowało go do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).
7.2. Stosownie do art. 83 ust. 1, 2, 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) ZUS wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw i od tych decyzji przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach kodeksu postępowania cywilnego. Od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne odwołanie nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Do decyzji Prezesa ZUS w sprawach umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenie, ma zastosowanie art. 127 § 3 K.p.a. Przepis ten stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie jest sensu stricto odwołaniem, wykazuje jednak wiele podobieństw do odwołania i powinny mu towarzyszyć te same proceduralne gwarancje bezstronności, które wiążą się z postępowaniem dwuinstancyjnym (por. wyrok NSA z 20 marca 2008r. II GSK 472/07).
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 K.p.a. stanowi bowiem środek zaskarżenia, różniący się od odwołania jedynie brakiem dewolutywności. Po złożeniu takiego wniosku objęta nim decyzja traci charakter ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, co odpowiada sytuacji niewyczerpania toku instancji w postępowaniu administracyjnym (por. postanowienie NSA z 12 stycznia 1994r., sygn. akt II SA 2616/93). Ponadto do istoty i celu tego wniosku należy zagwarantowanie stronie prawa do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy w postępowaniu administracyjnym, a nie dokonanie autokontroli decyzji jak w art. 132 § 1 i 2 K.p.a.
7.2. Z kolei przepis art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. stanowi, że pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu zasada ta znajduje zastosowanie również przy rozpatrywaniu sprawy na skutek złożenia wniosku o jej ponowne rozpoznanie w trybie art. 127 § 3 K.p.a. Użyte sformułowanie "w sprawie" oznacza sprawę administracyjną załatwianą w drodze decyzji (Andrzej Wróbel w: Małgorzata Jaśkowska, Andrzej Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz. Zakamycze 2000 – str. 199). Przez "udział w wydaniu zaskarżonej decyzji" w niższej instancji należy rozumieć nie tylko wydanie (podpisanie) decyzji przez pracownika, lecz także podejmowanie czynności procesowych mających lub mogących mieć wpływ na wynik (rozstrzygnięcie) sprawy. (Według Kałuskiego "Postępowanie administracyjne" 1929r. s.
37) "wystarczy udział w wydaniu, niekoniecznie decyzja musi pochodzić od urzędnika, względnie przez niego być podpisaną, w każdym razie urzędnik ten musi być czynny przy wydaniu decyzji w niższej instancji. Ograniczenie zakresu tego pojęcia tylko do fazy wydania decyzji w znaczeniu teoretycznym wydaje się nieuzasadnione ze względu na tę szczególną właściwość postępowania administracyjnego, w którym, w odróżnieniu od postępowania sądowego, poszczególne czynności o różnej doniosłości procesowej mogą być wykonywane przez różnych pracowników, którzy mogą mieć mniejszy lub większy wpływ na treść rozstrzygnięcia w sprawie, co wymaga starannej i wnikliwej oceny".
Ustawodawca powiązał z sytuacją procesową, polegającą na tym, że pracownik administracji publicznej bierze udział w postępowaniu w sprawie, mimo że brał w tej sprawie udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji, taki skutek, że stanowi to podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a.).
7.3. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że na decyzji z dnia [...] 2011r., oprócz podpisu Kierownika Inspektoratu O. K., znajdują się także podpisy pracowników organu: Inspektora P. Ł., Kierownika Wydziału A. S., oraz Kierownika Inspektoratu M. W. Ponadto na piśmie organu z dnia 05 maja 2011r. skierowanym do skarżącej informującym o przedłużeniu terminu rozpoznania sprawy widnieje podpis Starszego Inspektora K. W. W postępowaniu wywołanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w dniu [...] 2011r. wydana została decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie z 04 [...] 2011r., na której oprócz podpisu Dyrektora B. P. widnieją podpisy Kierownika Wydziału A. S. oraz Starszego Inspektora K. W. Ponadto jak wynika z akt sprawy prawie całe postępowanie w sprawie po wpłynięciu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy prowadzili pracownicy - Kierownik Wydziału A. S. oraz Starszy Inspektor K. W. – którzy brali udział przy wydaniu decyzji z dnia [...] 2011r., a tym samym na mocy art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. byli wyłączeni od udziału w postępowaniu wywołanym, złożonym przez skarżącą wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że w sprawie nastąpiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a.).
Art. 145 § 1 pkt 1 lit.b p.p.s.a. stanowi, że Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. Zauważyć należy, że ustawodawca nie wiąże tej podstawy do wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego z nastąpieniem konsekwencji w postaci wpływu na wynik sprawy lub nawet potencjalnego istotnego wpływu na wynik sprawy, odmiennie niż przy podstawach z art. 145 § 1 pkt 1 lit. lit. a i c p.p.s.a.
W tej sytuacji Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a.