Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]., nr [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w B. odmówiło J. D. i A. D. uzupełnienia postanowienia z dnia [...] nr [...] uchylającego postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] nr [...] i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ. Postanowienie zawierające prawidłowe pouczenie o wniesieniu zażalenia w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, zostało doręczone stronie w dniu 14 kwietnia 2014r., o czym świadczy potwierdzenie odbioru. Ustawowy termin do złożenia zażalenia minął z dniem 22 kwietnia 2014r., albowiem dzień 21 kwietnia 2014r. był ustawowym dniem wolnym od pracy.
Pismem z dnia 23 kwietnia 2014r. J.D. i A. D. wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie, z uwagi na fakt przebywania poza granicami kraju, w delegacji służbowej w okresie:
od 21 marca 2014r. do 18 kwietnia 2014r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...]. Nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W ocenie organu J.D., nie spełnił przesłanek przywrócenie terminu zawartych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), albowiem nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do złożenia zażalenia, nastąpiło bez jego winy. Organ podkreślił, że podróż służbowa strony zakończyła się 18 kwietnia 2014r. Zatem strony mogły skutecznie złożyć odwołanie do dnia 22 kwietnia 2014r., zarówno osobiście w siedzibie organu, jak i poprzez nadanie zażalenia za pośrednictwem placówki pocztowej. Również A.D. nie spełniła żadnej z przesłanek, określonych w treści art. 58 § 2 k.p.a. i nie uprawdopodobniła w żadnym stopniu swojego opóźnienia w złożeniu zażalenia.
Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, J. D. wniósł skargę do tut. Sądu, zarzucając organowi, że bezzasadnie odmówił przywrócenie terminu. Wskazał, że dotrzymał wszystkich warunków określonych w art. 162 Ordynacji podatkowej.
W ocenie skarżącego uprawdopodobnił wniosek o przywrócenie terminu, składając do organu zaświadczenie pracodawcy o podróży służbowej. Podkreślił, że nie mógł złożyć zażalenia w terminie również dlatego, że z powodu pobytu za granicą, nie znał treści przedmiotowego postanowienia a nawet nie był świadom jego istnienia. Skarżący zauważył, że ponieważ jego pobyt poza granicami kraju trwał jedynie miesiąc, nie był zobligowany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju. Nie bez znaczenia - zdaniem strony jest fakt, że podobne zaświadczenie pracodawcy SKO uznało za wystarczające, aby przywrócić termin do wniesienia odwołania od postanowienia z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie SKO z dnia [...].
Skarżący uznał, że spełnił wszystkie przesłanki z art. 162 Ordynacji podatkowej, a organ nie rozpatrzył prawidłowo jego zażalenia, nie biorąc pod uwagę faktu, że przebywał w delegacji służbowej, poza granicami kraju i nie miał pojęcia o wydaniu postanowienia.
W opinii Sądu, z takim twierdzeniem nie można się zgodzić, zważywszy na fakt, że przedmiotowe postanowienie wraz z prawidłowym pouczeniem zostało odebrane przez dorosłego domownika - A. D., w dniu 14 kwietnia 2014 r., co zostało potwierdzone jej podpisem na potwierdzeniu odbioru. Od tego dnia rozpoczął biec 7 - dniowy termin na złożenie zażalenia, który zgodnie z powyższym, winien zakończyć się w dniu 21 kwietnia 2014 r. Ponieważ 21 kwietnia był dniem ustawowo wolnym od pracy, termin ten został przeniesiony na dzień 22 kwietnia 2014r. Strona zatem do 22 kwietnia winna złożyć zażalenie na wydane w dniu [...] postanowienie. Uczyniła to dopiero w dniu 23 kwietnia 2014 r,. uchybiając tym samym terminowi do wniesienia zażalenia. Dopiero w dniu 25 kwietnia 2014 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie argumentując, iż pobyt poza granicami kraju w delegacji służbowej nie pozwalał mu na dotrzymanie terminu na wniesienie zażalenia. Do wniosku dołączono zaświadczenie pracodawcy, które potwierdzało, że skarżący od dnia 21 marca 2014 r. do 18 kwietnia 2014 r. przebywał poza Polską w delegacji służbowej.
Z powyższego bezspornie wynika, że skarżącemu delegacja służbowa zakończyła się już 18 kwietnia 2014r. a zatem miał 4 dni na zapoznanie się z postanowieniem oraz z pouczeniem o terminie złożenia zażalenia.
W tej sytuacji nie można zgodzić się ze stroną, iż wypełniła przesłanki z art. 162 Ordynacji podatkowej. Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowanie przepisy ordynacji podatkowej, a przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) tj.: art. 58 § 1 i § 2, w zw. z art. 59 § 1 i 2. Co prawda treść przywołanych przepisów z obu ustaw jest tożsama, ale co do zasady, w sprawie mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.
Reasumując należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do złożenia zażalenia, nastąpiło bez jego winy przez co nie wypełniła się przesłanka określona w art. 58 § 1 i § 2 kpa. Nie można również uznać, że wystąpiła przeszkoda, której skarżący nie był w stanie przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego wysiłku. Wbrew twierdzeniom strony nie doszło również do naruszeń prawa wskazanych w skardze.
W ocenie Sądu, nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut strony, iż SKO w podobnej sprawie uznało zaświadczenie pracodawcy za wystarczające do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Dla przypomnienia należy wskazać, że w niniejszej sprawie, przedmiotem oceny Sądu jest zasadność odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, na postanowienie organu z dnia [...] które zostało stwierdzone postanowieniem SKO z dnia [...] o numerze [...].
Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdza, że w rozpoznanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa w sposób skutkujący koniecznością wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego.
W tym stanie rzeczy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 250 cyt. ustawy, zasądzając od Skarbu Państwa kwotę 295,20 zł. tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.