Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. odmówiło J. D. i A. D. uzupełnienia postanowienia z dnia [...] nr [...] uchylającego postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...]. nr [...] i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ. Postanowienie, zawierające prawidłowe pouczenie o wniesieniu zażalenia w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, zostało doręczone stronie w dniu 14 kwietnia 2014r. Ustawowy termin do złożenia zażalenia minął z dniem 22 kwietnia 2014r., albowiem dzień 21 kwietnia 2014r. był ustawowym dniem wolnym od pracy.
Pismem z dnia 23 kwietnia 2014r. J. D. i A. D. wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie, z uwagi na fakt przebywania poza granicami kraju, w delegacji służbowej w okresie: od 21 marca 2014r. do 18 kwietnia 2014r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W ocenie organu J. D., nie spełnił przesłanek pozwalających na przywrócenie terminu, zawartych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 ze zm.), albowiem nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do złożenia zażalenia nastąpiło bez jego winy. Organ podkreślił, że podróż służbowa strony zakończyła się 18 kwietnia 2014r. Zatem strona mogła skutecznie złożyć zażalenie do dnia 22 kwietnia 2014r., zarówno osobiście w siedzibie organu, jak i za pośrednictwem placówki pocztowej. Zdaniem organu również A. D. nie spełniła żadnej z przesłanek określonych w treści art. 58 § 2 k.p.a. i nie uprawdopodobniła w żadnym stopniu swojego opóźnienia w złożeniu zażalenia.
Skarżący niezadowolony z rozstrzygnięcia, wniósł skargę do tut. Sądu na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie SKO z dnia [...] Wniósł o uchylenie rozstrzygnięcia, zarzucając organowi, że bezzasadnie odmówił przywrócenie terminu. Wskazał, że dotrzymał wszystkich warunków określonych w art. 162 Ordynacji podatkowej. W ocenie skarżącego uprawdopodobnił wniosek o przywrócenie terminu, składając do organu zaświadczenie pracodawcy o podróży służbowej. Podkreślił, że nie mógł złożyć zażalenia w terminie również dlatego, że z powodu pobytu za granicą nie znał treści przedmiotowego postanowienia a nawet nie był świadom jego istnienia. W tym miejscu skarżący zauważył, że ponieważ jego pobyt poza granicami kraju trwał jedynie miesiąc, nie był zobligowany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju. Nie bez znaczenia zdaniem strony jest fakt, że podobne zaświadczenie pracodawcy SKO uznało za wystarczające, aby przywrócić termin do wniesienia odwołania od postanowienia z dnia [...].
Organ w odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie SKO z dnia [...].
Skarżący uznał, że spełnił wszystkie przesłanki a art. 162 Op. a organ nie rozpatrzył prawidłowo jego zażalenia, zważywszy na fakt, że przebywał poza granicami kraju w delegacji służbowej i nie miał pojęcia o wydaniu postanowienia.
Z takim twierdzeniem nie można się zgodzić zważywszy na fakt, że postanowienie wraz z prawidłowym pouczeniem zostało odebrane w dniu 14 kwietnia 2014 r. przez A. D., dorosłego domownika, co oznacza, że od tego dnia zaczął swój bieg 7 – dniowy termin na złożenie zażalenia. Termin ten z uwagi na fakt, że 21 kwietnia był dniem ustawowo wolnym od pracy, wydłużył się do 22 kwietnia 2014r. Do dnia 22 kwietnia 2014 r., skarżący mógł złożyć zażalenie, gdyż jak wynika z przedłożonego zaświadczenia pracodawcy, delegacja strony zakończyła się 18 kwietnia 2014 r. Zażalenie zostało złożone dopiero w dniu 23 kwietnia 2014 r. a więc z uchybieniem terminowi do jego wniesienia. Wniosek o przywrócenie terminu strona złożyła w dniu 25 kwietnia 2014 r.
W opinii Sądu organ prawidłowo uznał, że skarżący nie wykazał, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Nie nastąpiło też uprawdopodobnienie braku winy. W konsekwencji nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 58 § 1 i § 2 kpa.
W sprawie nie wystąpiła też przeszkoda nie do przezwyciężenia, która by nie pozwoliła stronie na terminowe wysłanie zażalenia.
W ocenie Sądu nie zasługiwały również na uznanie pozostałe zarzuty strony o tym, że SKO uznało w innej sprawie - zaświadczenie o pobycie w delegacji służbowej za wystarczające do przywrócenia terminu do złożenia odwołania.
Wbrew twierdzeniom skargi strona nie dołożyła należytej staranności w dbaniu o swoje sprawy. Nie można również uznać za usprawiedliwienie opóźnienia w złożeniu zażalenia faktu, że strona nie wiedziała o istnieniu postanowienia, zwłaszcza, że jak trafnie zauważył organ, skarżący wrócił z delegacji na 4 dni przed końcem upływu terminu na wniesienie ww. środka zaskarżenia. Sąd uwzględnił wnioski strony o udzielenie pomocy prawnej, w postaci pełnomocnika z urzędu w obu sprawach dotyczących odmowy przywrócenia terminu na wniesienie zażaleń.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzekł na podstawie art. 250 cyt. ustawy.