Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 724/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2009 r., określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. na rzecz skarżącego F. S. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 08 lutego 2010 r.
Wnioskiem z dnia 16 lutego 2010 r., złożonym w tym samym dniu osobiście w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, skarżący wystąpił o uzupełnienie wydanego wyroku w przedmiocie zwrotu nadpłaconego podatku za lata 2004-2008 oraz zwrotu poniesionych wydatków w kwocie 400 zł. W uzasadnieniu wniosku podał, że przedmiotem zaskarżenia była nie tylko decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] r. nr [...], ale również decyzje za lata 2004-2008, co potwierdza wskazana przez skarżącego wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 700 zł.
Odnosząc się do wniosku o zwrot poniesionych wydatków w wysokości 400 zł wskazał, że kwota ta obejmuje wydatki związane z dojazdami do Urzędu Gminy Z. W., Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Kwota ta również obejmuje uiszczony wpis w wysokości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu, a w sytuacji gdy wyrok się stronie nie doręcza od dnia jego ogłoszenia zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku.
Wniosek o uzupełnienie wyroku składa się gdy:
- 1. Sąd nie orzekł o całości skargi;
- 2. albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ww. ustawy winien był zamieścić z urzędu.
Jak wynika z treści wniosku skarżący domagał się uzupełnienia wyroku w zakresie zwrotu nadpłaconego podatku za lata 2004-2008 oraz zwrotu poniesionych wydatków w kwocie 400 zł.
Z treści wydanego w dniu 30 grudnia 2009 r. wyroku w sprawie I S A/Bd 724/09 wynika, że przedmiotem zaskarżenia była decyzja z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2009 r. A zatem żądanie o uzupełnienie wyroku poprzez nakazanie zwrotu nadpłaconego podatku za lata 2004 – 2008 jest niezasadne. Sąd nie może zastępować organu i wchodzić w jego kompetencję, co oznacza, że Sąd nie ma uprawnień do nakazywania organowi, tak jak żąda tego strona - zwrócenie nadpłaconego podatku lata poprzednie.
Na marginesie należy wskazać, że decyzja Nr [...] została wydana przez organ I instancji i jak wynika z akt sprawy została dopiero przez stronę zaskarżona a zatem nie mogła być oceniania przed sądem, gdyż przysługiwał od niej środek zaskarżenia do organu II instancji.
Dodatkowo strona żądała o uzupełnienie wyroku o zwrot kosztów za dojazdy do organów administracji oraz za dojazd do Sądu łącznie wraz kwotą wpisu skarżący żądał 700,00 zł. Jak wynika z treści sentencji wyroku Sąd uchylając zaskarżoną decyzję zasądził od organu na rzecz strony kwotę 100,00 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A zatem orzekł o kosztach. To oznacza, że żądanie strony w tej kwestii nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 200 cyt. ustawy skarżącemu przysługuje zwrot niezbędnych kosztów postępowania w celu dochodzenia naruszonych praw i tych, które wiążą się z samym postępowaniem przed sądem a nie przed organami administracji publicznej. W przypadku żądania kosztów dojazdu do Sądu strona winna te koszty sprecyzować, podając koszt najtańszego środka komunikacji publicznej. Samo zgłoszenie żądania bez udowodnienia poniesienia tych kosztów nie zasługuje na uznanie.
Należy zaznaczyć, że gdyby strona była reprezentowana przez pełnomocnika tj. radcę prawnego czy adwokata wówczas w takim przypadku za niezbędne należałoby uznać koszty wynagrodzenia ustanowionego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 205 § 2 cyt. ustawy zwraca się wyłącznie koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony, co oznacza, ze w przypadku strony z uwagi na fakt, że obecność na rozprawie nie była nakazana przez Sąd - taka sytuacja nie wystąpiła.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151, w związku z art. 157 i art. 160 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.