Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta G. z dnia [...] 2006 r. nr [...] określającą U. P. wysokość zobowiązania w opłacie targowej za okres 03-31 marca 2006 r. w kwocie 200 zł.
Na decyzję organu II Instancji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 09 listopada 2006 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej - radcę prawnego K. C. pismem z dnia 14 listopada 2006 r. do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenia wezwania dokonano w dniu 17 listopada 2006 r. Termin do uzupełnienia braków upłynął z dniem 24 listopada 2006 r. Pełnomocnik skarżącej nie w pełni uzupełnił braki formalne skargi w dniu 24 listopada 2006 r. (data stempla pocztowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Należy zauważyć, iż Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych pod rygorem odrzucenia skargi. W złożonym w dniu 24 listopada 2006 r. piśmie pełnomocnik podał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 200 zł oraz załączył opłacone pełnomocnictwo.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 40 wskazanej ustawy, czas trwania pełnomocnictwa ocenia się wg treści pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego. Dokumentu tego nie można zastąpić żadnym innym środkiem dowodowym. Niewątpliwie sam dokument nie ma charakteru konstytutywnego dla pełnomocnictwa, tym niemniej z jego treści powinno wynikać, od kiedy trwa stosunek pełnomocnictwa i czy dokonana czynność w imieniu strony była już wykonywana w ramach tego pełnomocnictwa czy też nie. Z treści pełnomocnictwa przedłożonego przez pełnomocnika skarżącej wynika, że zostało ono udzielone w dniu 20 listopada 2006 r. Nie jest ono uwierzytelnionym odpisem pełnomocnictwa udzielonego wcześniej.
Przyjąć zatem należy, iż stosunek pełnomocnictwa - wynikający z załączonego dokumentu - w zakresie wykonywania czynności przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym rozpoczął swój byt prawny od dnia 20 listopada 2006 r., skarga zaś została złożona w dniu 11 października 2006r.
Powyższe oznacza, że pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił w terminie braku w postaci pełnomocnictwa, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi w zakreślonym przez Sąd terminie. Stan taki implikuje orzeczenie o odrzuceniu skargi.
Warto w tym miejscu powołać orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 486/06, w którym Sąd stwierdził, że złożenie pełnomocnictwa w trybie art. 49 § 1 cytowanej ustawy, które swą treścią nie obejmuje okresu, podczas którego dokonano czynności procesowej skutkuje stwierdzeniem, iż brak formalny w postaci niedołączenia pełnomocnictwa nie został uzupełniony.
W świetle obowiązujących przepisów art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 wskazanej ustawy, do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo. Podkreślić należy, że wezwanie powinno być skierowane do osoby określającej siebie jako pełnomocnika strony skarżącej. Co prawda przepis art. 49 § 1 omawianej ustawy nakazuje wezwać stronę do uzupełnienia pisma, które nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymagań formalnych, ale w wypadku pisma wnoszonego przez pełnomocnika wezwanie do złożenia pełnomocnictwa nie powinno być kierowane do strony.
Po pierwsze, w przepisie art. 49 § 1 jest mowa o piśmie strony. Po drugie, obowiązek złożenia pełnomocnictwa wynika z art. 46 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który odnosi się do sytuacji, gdy pismo wnosi pełnomocnik. Z łącznego brzmienia przepisów art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 zatem wynika, że gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego, czyli złożenia pełnomocnictwa, należy skierować do wnoszącego pismo pełnomocnika.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Terminów ustawowych do uzupełnienia braków formalnych Sąd nie może przedłużać ani skracać; czynność dokonana po upływie terminu jest bezskuteczna, zgodnie z art. 85 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skuteczność takiej czynności nadać może dopiero pozytywnie rozpatrzony wniosek o przywrócenie terminu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę.