Uzasadnienie
Wraz ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz dwoma małoletnimi córkami. Posiada nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha, z której uzyskuje miesięczny dochód w wysokości [...] zł. Podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku jednocześnie wskazując, że utrzymuje się z działalności rolniczej. Żona posiada własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni [...] m2. Ponadto podał, iż nie posiada oszczędności oraz papierów wartościowych. Oświadczył, że wydatki związane z utrzymaniem wynoszą miesięcznie [...] zł.
Zarządzeniem z dnia 12 września 2013r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do nadesłania dokumentów oraz oświadczeń obrazujących sytuację finansową i majątkową wnioskodawcy.
W odpowiedzi skarżący przedłożył: zeznania podatkowe za lata 2011-2012 z których wynika, że za powyższe okresy osiągnął dochód w kwotach: [...] zł i [...] zł, natomiast jego żona [...] zł i [...] zł., wyciągi z rachunków bankowych z historii których wynika, że skarżący korzysta z pomocy opieki społecznej.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności.
W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż obecnie skarżący wraz z żoną utrzymują się z niewielkiego dochodu mając przy tym na utrzymaniu dwie małoletnie córki, a więc nie miałby, z czego pokryć jakichkolwiek nawet niskich kosztów postępowania.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.