Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] z uwagi na nieuiszczenie wpisu. Postanowienie doręczono stronie skarżącej w dniu 04 stycznia 2012r.
W dniu 04 lutego 2012r. (data stempla pocztowego) J. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wskazał, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpłaty, dlatego też nie mógł się z tego obowiązku wywiązać.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W myśl art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd.
W ocenie Sądu, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie należy liczyć od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 grudnia 2011r., z uzasadnienia którego powziął on wiadomość o tym, iż wniesiona przez niego skarga została odrzucona z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego.
Zauważyć należy, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. nr 38 akt sądowych) – przesyłka zawierająca przedmiotowe postanowienie Sądu z dnia 30 grudnia 2011r. została doręczona dorosłemu domownikowi – żonie skarżącego – B. C. w dniu 04 stycznia 2012r.
W myśl art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Powołany przepis wskazuje na jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, iż takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem.
Wobec powyższych, precyzyjnych adnotacji znajdujących się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, nie ulega wątpliwości, że postanowienie Sądu z dnia 30 grudnia 2011r. o odrzuceniu skargi zostało skutecznie doręczone dorosłemu domownikowi, a zatem należy przyjąć, że od tego dnia zaczął biec 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który upłynął 11 stycznia 2012r.
W okolicznościach niniejszej sprawy przyjąć zatem należało, że złożenie przez skarżącego w dniu 4 lutego 2012 r. (data stempla pocztowego) wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi było spóźnione.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.