Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 7 lutego 2005 r., I SA/Bd 76/05

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 07 lutego 2005r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Janusza D. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] 2004r. Nr [...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę

Skład

Asesor sądowy Mirella Łent

Uzasadnienie

Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. postanowieniem z dnia [...] 2004r. Nr [...] nie wyraził zgody na zwolnienie z egzekucji wskazanego składnika majątkowego. W pouczeniu wskazano, że na powyższe postanowienie nie służy zażalenie, lecz skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Skarżący zgodnie z pouczeniem w dniu [...] 2004r. wniósł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; zm. Dz.U. z 2004r. Nr 162, poz. 1692), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zakreśloną dla niniejszej sprawy przez § 2 pkt 3) cyt. ustawy, stosownie do którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Kwestię prawa do zażalenia w postępowaniu egzekucyjnym reguluje art. 17 § 1 zd. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. tj. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), zgodnie z którym na postanowienie organu egzekucyjnego lub wierzyciela w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego służy zażalenie, jeżeli ta ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi.

W sprawie zaskarżono odmowę udzielenia zgody na zwolnienie z egzekucji określonego składnika majątkowego zobowiązanego.

Stosownie do art. 13 § 1 cyt. ustawy, organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego i ze względu na ważny jego interes, może zwolnić z egzekucji określone składniki majątkowego zobowiązanego, jeżeli zobowiązany uzyskał na to zgodę wierzyciela.

Analiza przepisów prawa pozwala stwierdzić, że nie ma stosownych zapisów prawnych dających podstawę do uznania by na tego typu akt woli wierzyciela przysługiwało zażalenie. W szczególności nie można za taką uznać zapis art. 13 § 2 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, zgodnie, z którym zażalenie służy na postanowienie w sprawie zwolnienia z egzekucji składników majątkowych zobowiązanego. Z treści art. 13 § 1 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym wynika, że ustawodawca postrzega zgodę jako czynność umiejscowioną poza postępowaniem toczącym się w sprawie zwolnienia z egzekucji składników majątkowych zobowiązanego (zgoda jest warunkiem koniecznym do uzyskania zwolnienia, ale nie jest elementem samego postępowania w sprawie). Zatem nie wymieniona w ustawie jako postanowienie, na które przysługuje zażalenie, zgoda na zwolnienie z egzekucji określonego składnika majątkowego zobowiązanego nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

Nie może zmienić tego fakt, że strona została pouczona o tym, jakoby przysługiwała jej skarga do sądu administracyjnego, gdyż prawo do zaskarżenia przysługuje z mocy prawa a nie pouczenia o środkach zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.