Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]. Prezydent Miasta I. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]. umarzającej postępowanie w sprawie rozłożenia na raty zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
W zażaleniu skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zarzucił, że organ od początku prowadzenia sprawy nie uwzględnił wszystkich jej okoliczności, w tym najważniejszego faktu zameldowania skarżącego na terenie [...].
Postanowieniem z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Organ przytaczając treść art. 236 § 2 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019r. poz. 900 ze zm.), dalej "O.p.", podał, że termin 7 dni na wniesienie zażalenia jest terminem ustawowym i zawitym. Termin ten nie może być przedłużany, a organ odwoławczy ma obowiązek uwzględniania jego upływu z urzędu. W przedmiotowej sprawie ustawowy termin do wniesienia zażalenia od postanowienia Prezydenta Miasta I. z dnia [...]., które zostało doręczone stronie za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu [...]., upłynął w dniu [...]. Strona złożyła natomiast zażalenie w dniu [...]. bezpośrednio w biurze podawczym organu podatkowego, co wynika z prezentaty widniejącej na zażaleniu. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że środek zaskarżenia został złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Uchybienie tego rodzaju powoduje zamknięcie drogi do merytorycznego rozpatrzenia sprawy w przedmiotowym postępowaniu.
W skardze skarżący, podtrzymując w całości zażalenie oraz wszystkie dotychczas złożone dowody, wniósł o pozytywne rozpatrzenie sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo organ podał, że po zapoznaniu się z treścią przekazanego przez Prezydenta Miasta I. postanowienia z dnia [...]. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]. umarzającej postępowanie w sprawie rozłożenia na raty zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz aktami przedmiotowej sprawy, Kolegium uznając, iż może ono być dotknięte jedną z wad nieważności, o której mowa w art. 247 § 1 O.p., wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia jego nieważności i po przeprowadzeniu stosownego postępowania, postanowieniem z dnia [...]. stwierdziło nieważność ww. postanowienia Prezydenta Miasta I.. Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowił art. 247 § 1 pkt 1 w zw. z art. 163 § 2 O.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie narusza prawo.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r., poz. 718, t.j.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 dalej jako "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Badając przedmiotową sprawę według przedstawionych kryteriów Sąd stwierdził, że naruszono art. 187 § 1 oraz art. 191 w zw. z art. 236 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019r. poz. 900 ze zm.), dalej "O.p.".
Zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 O.p. organ prawidłowo podał, że na wniesienie zażalenia przysługuje termin 7 dni. WSA wyjaśnia, że przy takim zapisie organ miał obowiązek ustalić datę doręczenia postanowienia Prezydenta Miasta I. z dnia [...]. Organ przyjął, iż był to dzień [...]. [...] nie wiadomo jaki dokument wykazuję tę datę. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru (karta następne po k. 19), z którego wynika, że skarżący odebrał postanowienie niemniej nie podał daty odbioru. Z druku wynika, że [...]. zawiadomiono o pozostawieniu przesyłki do dyspozycji adresata na 14 dni. Zatem po pierwsze z pewnością doręczenie nastąpiło po tej dacie, po drugie istnieje możliwość, że pismo złożone [...]. (k.
- zostało złożone w terminie, o jakim mowa w art. 236 § 2 pkt 1 O.p.
Brak ustalenia rzeczywistej daty doręczenia skutkuje uznaniem, że naruszono art. 187 § 1 oraz art. 191 w zw. z art. 236 § 2 O.p. w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Brak możliwości ustalenia rzeczywistej daty doręczenia postanowienia z [...]. powinno skutkować uznaniem, że zażalenie zostało złożone w terminie, o jakim mowa w art. 236 § 2 O.p.
W odniesieniu do postanowienia z [...]., [...], stwierdzającego nieważność postanowienia z [...]., jakie znalazło się w aktach sprawy (k.
- Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnia, że kontrola zaskarżonego postanowienia następuje w okolicznościach zaistniałych w dacie jego wydania.
Mając na względzie powyższe oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach rozstrzygnięto stosownie do art. 200 i nast. p.p.s.a.