Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] nr [...] określającą stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Decyzja organu odwoławczego zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy została doręczona na adres podatnika w dniu 22 lipca 2013 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki).
Na decyzję organu drugiej instancji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 22 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano skargę).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 22 lipca 2013 r., należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 21 sierpnia 2013 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym było wniesienie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 21 sierpnia 2013 r. włącznie. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została nadana w dniu 22 sierpnia 2013 r., a więc jeden dzień po terminie wskazanym w cytowanym art. 53 § 1 p.p.s.a. Okoliczność złożenia skargi w tym dniu wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której nadano skargę.
Sąd podkreśla, że warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro strona skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.