Uzasadnienie
M.S. wniosła w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Jak wynika z urzędowego formularza PPF, skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z niepełnosprawną córką. Miesięczny dochód wnioskującej z tytułu umowy o pracę na czas określony wynosi 984,15 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada majątku oraz oszczędności. Na poparcie swojej argumentacji przedstawiła stosowne dokumenty.
W sprawie zważono, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przypomnieć należy, że intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych.. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków umożliwiających udział w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Stosownie do art.245 § 1 p.p.s.a. pomoc prawna może być przyznana w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o które ubiega się wnioskująca, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, w tym adwokata, bez ponoszenia kosztów jego wynagrodzenia i następuje w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art.244 § 1 w związku z art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Wymagania zatem wskazane w art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. spełnia strona, która uzyskuje dochody wystarczające na zapewnienie sobie jedynie minimalnych warunków socjalnych, a tym samym nie dysponuje żadnymi środkami, z których możliwe byłoby sfinansowanie kosztów procesu.
W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Ocena taka znalazła oparcie w dokumentach przestawionych przez zainteresowaną. Pozwalają one w sposób nie budzący wątpliwości, na stwierdzenie, że miesięczny dochód w wysokości niespełna 1.000 zł jest w całości przeznaczany przez skarżącą na bieżące utrzymanie jej rodziny. Zainteresowana we wniosku nie wykazała wprawdzie, jaka kwotę łoży na zakup żywności,czy opłacenie mieszkania, jednakże przyjęcie najniższej wysokości tych wydatków nie powoduje trudności w obiektywnej ocenie możliwości finansowych ubiegającej się.
Reasumując, niewygórowane dochody i brak majątku nie dają M.S. szans na pokrycie nawet najmniejszej części kosztów postępowania, w tym, między innymi na opłacenie zarówno wpisu od skargi w wysokości 500 zł oraz minimalnej stawki za prowadzenie jej sprawy przez pełnomocnika z wyboru.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.