Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określającą M.R. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...]r. w kwocie [...] zł.
Na decyzję organu odwoławczego strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Pismem z dnia 15 listopada 2011r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek skarżący podniósł, że nie posiada środków finansowych wystarczających dla spełnienia określonego w decyzji zobowiązania wynoszącego wraz z odsetkami ok. [...]. zł. Skarżący podał, że wyniki działalności w zakresie dochodów w Spółce cywilnej C., w której jestem wspólnikiem z [...]% udziałem wykazały za 2010 r. stratę w zeznaniu rocznym PIT-37 - w wysokości [...] zł. Natomiast za okres od stycznia do lipca br. dochód na wspólnika wyniósł [...] zł, jednak został przeznaczony na częściowe pokrycie straty z poprzedniego okresu rozliczeniowego.
M. R. podał, że z uwagi na fakt, że nie posiada osobistego majątku, z którego mógłby uregulować przedmiotowe zobowiązanie, jedyną możliwością zaspokojenia należności wynikających z decyzji organów podatkowych wobec Skarbu Państwa, byłaby wyprzedaż majątku trwałego Spółki. Wśród środków trwałych tego podmiotu, jedyną pozycją, która mogłaby zaspokoić ww. zaległość podatkową, jest nieruchomość zlokalizowana we W., przy ul. T., o wartości ok. [...]. zł. Budynek ten, wykorzystywany jest obecnie do świadczenia usług w ramach zleceń i umów zawartych z innymi podmiotami. Część powierzchni, wynajmowana jest innym podmiotom gospodarczym. Na terenie tym rozpoczęto również rozbudowę budynku biurowego, finansowaną kredytem zaciągniętym i spłacanym w N. B. w kwocie [...] zł.
W ocenie skarżącego sprzedaż części budynku, przystosowanego w całości do prowadzenia szkoleń, jak i na cele wynajmu, doprowadziłaby do niewykonania realizacji podpisanych umów, utraty klientów, żądania przez bank natychmiastowej spłaty kredytu, zaprzestania rozpoczętej inwestycji i realnego ryzyka upadłości Spółki. W konsekwencji spowodowałoby to wystąpienie znacznej szkody majątkowej i trudnych, a wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4).
Podkreślić należy, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
W rozpoznawanej sprawie skarżący swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uzasadnił w sposób przekonujący, podając okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej.
Rozpatrując niniejszy wniosek Sąd uznał, że ustawowo określone zagrożenia mogą w wypadku strony potencjalnie wystąpić. Wykonanie objętej skargą decyzji spowoduje bowiem ubytek w majątku skarżącego, który może być, w ocenie Sądu, równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza - w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi - zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd wziął pod uwagę oświadczenia skarżącego dot. jego stanu majątkowego i dochodach.
Skarżący podał, że spółka której jest wspólnikiem wykazała za 2010 r. stratę - w wysokości [...] zł. Natomiast dochód za okres od stycznia do lipca br. został przeznaczony na częściowe pokrycie straty z poprzedniego okresu rozliczeniowego. W tej sytuacji nie można wykluczyć, że doprowadzenie do realizacji obowiązku zapłaty kwot wynikających z zaskarżonej decyzji choćby w postępowaniu egzekucyjnym mogłoby doprowadzić do ewentualnej sprzedaży nieruchomości co z kolei mogłoby skutkować ewentualnym dalszym następstwem w postaci ograniczenia lub braku możliwości prowadzenia działalności.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Pouczenie
Na postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się do tutejszego Sądu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia.