Uzasadnienie
I SA/Bd 8/08
Dyrektor Izby Skarbowej w B. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...], mocą którego odmówiono W.D. rozpatrzenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej z uwagi na uchybienie ustawowemu terminowi do ich wniesienia.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu przywołał dotychczasowy przebieg postępowania i wskazał, że w dniu [...] Dyrektor Izby Celnej w T.wystawił tytuły wykonawcze o numerach: [...], [...], [...] obejmujące zobowiązania pieniężne z tytułu:
• cła,
• podatku od towarów i usług
• oraz podatku akcyzowego za 06/2002, wskazując skarżącego jako zobowiązanego.
Do tytułów wykonawczych dołączono dowód doręczenia upomnienia obejmującego w/w zaległości. Przedmiotowe tytuły wykonawcze, po nadaniu klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej, przydzielono do załatwienia egzekutorowi, który dnia 29 listopada 2004r. doręczył zobowiązanemu odpisy tytułów wykonawczych.
Na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych Dyrektor Izby Celnej w T., jako administracyjny organ egzekucyjny, zawiadomieniem z dnia [...]stycznia 2007r. dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego zobowiązanego.
W ślad za przesłanym zawiadomieniem o zajęciu prawa majątkowego z dnia [...] stycznia 2007r. skarżący wniósł do Dyrektora Izby Celnej w T. pismo nazwane "wyjaśnieniem", w którym powołując się na wyrok Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia [...]2005 r.. sygn. akt [...] stwierdził, że w związku z ww. orzeczeniem Sądu przestał być dłużnikiem Izby Celnej w T. Wobec wątpliwości, co do istoty i zakresu żądania zawartego w złożonym przez skarżącego piśmie organ I instancji pismem z dnia [...] czerwca 2007r. wezwał stronę do sprecyzowania żądania, wskazując jednocześnie środki prawne, jakie przysługują skarżącemu.
W odpowiedzi na wezwanie organu egzekucyjnego, skarżący w piśmie z dnia [...] czerwca 2007 r. ponownie przytoczył wyrok Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia [...]2005 r. twierdząc, że Sąd niniejszym wyrokiem, co prawda uznał go winnym, niemniej jednak eliminuje go z zarzutu narażenia na uszczuplenie celne oraz eliminuje, wstrzymuje i unieważnia prowadzoną wobec strony egzekucję administracyjną.
Organ odwoławczy, po rozpoznaniu sprawy postanowieniem z dnia [...]Nr [...] odmówił rozpatrzenia zarzutu z uwagi na uchybienie terminu do jego złożenia.
Na wydane postanowienie skarżący w dniu [...] złożył zażalenie, w którym ponownie przywołał ww. wydany wyrok Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia [...] sygn. akt [...] twierdząc, iż niniejszym wyrokiem unieważniona została również egzekucja administracyjna.
Dyrektor Izby Celnej w T. pismem z dnia [...] Nr [...] przesłał sprawę wraz z aktami sprawy Dyrektorowi Izby Skarbowej w B., traktując je jako zażalenie na wydane postanowienie.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.
Na powyższe rozstrzygnięcie, strona w dniu [...]. wniosła pismo, w którym stwierdziła, że nie uchybiła żadnemu terminowi określonemu w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z wątpliwościami, co do istoty wniesionego pisma Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia [...]poinformował stronę o przysługujących jej środkach prawnych oraz wezwał do sprecyzowania żądań.
W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...] skarżący ponownie stwierdził, że jest niewinny.
W tej sytuacji organ odwoławczy wniesione zażalenie potraktował jako skargę skierowaną do Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy i w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że skarżący nie wnosi zastrzeżeń do wydanego rozstrzygnięcia.
Organ podniósł, że skarżący w skardze jedynie nadmienił, że jest niewinny i nie uchybił żadnemu terminowi. W opinii strony, Izba Skarbowa nie dotrzymała terminu do załatwienia sprawy. Skarżący w piśmie z dnia [...] listopada 2007r. dodatkowo zaznaczył, iż nigdy nie otrzymał pisma mówiącego o przywróceniu terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działania administracji publicznej pod kątem zgodności tych działań z prawem.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że w sprawie doszło do naruszenia prawa, co oznacza, że skarga podlega uwzględnieniu.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy prawidłowo zakwalifikowały pismo skarżącego z dnia [...] stycznia 2007r. jako zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Zdaniem Sądu organ I instancji pismem z dnia [...] czerwca 2007r. znak [...] (k- 39) wprowadził skarżącego w błąd udzielając mu informacji o przysługujących środkach prawnych, wskazując, iż w jego sytuacji, gdy minęło ponad dwa lata od wydania tytułu wykonawczego przysługują mu zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej.
Przystępując do rozstrzygnięcia należy zaznaczyć, że w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2004r. Nr 96, poz. 959 ze zm.), a w szczególności przepis art. 32 cyt. ustawy, który stanowi, iż organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony. Zgodnie z przepisem art. 27 § 1 pkt 9 tejże ustawy tytuł wykonawczy zawiera pouczenie, skierowane do zobowiązanego - o przysługującym mu w terminie siedmiu dni - prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Przy czym, uchybienie terminowi do złożenia zarzutów powoduje bezskuteczność czynności zobowiązanego, chyba że wystąpi on o przywrócenie terminu stosownie do art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Odnosząc się do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że z załączonych akt bezspornie wynika, iż odpisy tytułów wykonawczych (karty od 11 – 22), zaopatrzone w klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej, zawierające ww. pouczenie (strona 2 pole nr 69 i 70 druk tytułu wykonawczego) zostały mu doręczone w dniu 29 listopada 2004r., co zostało potwierdzone przez zobowiązanego datą i jego podpisem (karty od 11 – 22).
W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął dnia 06 grudnia 2004r., co oznacza, że udzielenie informacji, iż skarżącemu w dniu [...] czerwca 2007r. nadal przysługują zarzuty w tej sprawie było błędem.
Takie działanie organu było w opinii Sądu wadliwe, gdyż udzielając błędnej informacji organ doskonale z góry wiedział, że w przypadku, gdy podatnik takie zarzuty wniesie to zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 ww. ustawy zarzuty te zostaną odrzucone z uwagi na uchybienie terminowi do ich wniesienia.
Zatem wskazanie niemożliwych do wykorzystania środków prawnych zdaniem Sądu stanowiło naruszenie podstawowej zasady postępowania, jaką winny kierować się organy administracji publicznej tj. – zasady pogłębiania zaufania do organów Państwa, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej Kpa, w myśl, której organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli.
W ponownym postępowaniu organy winny mieć powyższe na względzie, jak również winny zgodnie z art. 9 Kpa poinformować stronę o przysługujących jej prawach i obowiązkach, mając na uwadze także przepis art. 59 (umorzenie postępowania) cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Mając powyższe na względzie, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. O wykonalności zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 152 cyt. ustawy. O kosztach na podstawie art. 200 tejże ustawy.