Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. po rozpatrzeniu odwołania D.T. W. Sp. z o.o. (skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w B.z dnia [...] r.
Przesyłkę zawierającą decyzję organu odwoławczego doręczono stronie w dniu 14 maja 2012 r.
Skarżąca pismem z dnia 28 października 2013 r. (nadanym na poczcie w dniu 28 października 2013 r.) złożyła skargę na ww. decyzję.
Skarżąca złożyła także wniosek z dnia 26 września 2013 r. (nadany na poczcie w dniu 27 września 2013 r.) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd postanowieniem z dnia 11 grudnia 2013 r. odmówił przywrócenia terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Decyzja będąca przedmiotem skargi została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 14 maja 2012 r., co wynika z zapisu znajdującego się w aktach administracyjnych organu zwrotnego potwierdzenia odbioru (d.: k. 34 akt administracyjnych). W konsekwencji termin do złożenia skargi upływał z dniem 13 czerwca 2012 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym było złożenie skargi do dnia jego upływu włącznie. Natomiast skarga została złożona nadana na poczcie w dniu 28 października 2013 r., co wynika z pieczęci na kopercie (d.: k. 20 akt sądowych), a więc z przekroczeniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu.
Należy zaznaczyć, że wnioskiem nadanym w dniu 27 września 2013 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednakże tut. Sąd na podstawie art. 86 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu.
W związku z powyższym należało uznać, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi nie został zachowany, a zatem skarga została wniesiona po terminie i zgodnie z art. 58 § 1 ust. 2 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.